شیرین عبادی: مقاومت ما اثربخش است

بزرگداشت صدمين سالگرد هشتم مارس در آخرین پنجشنبه سال 1386توسط اعضاي كمپين يك ميليون امضا برگزار شد. این برنامه با سخنرانی شيرين عبادي و تقدير از پروين اردلان به خاطر دریافت جایزه معتبر بنیاد اولاف پالمه آغاز شد و سپس برنامه در قالب چهار پنل به فعالیت های کمپین و همچنین آسیب شناسی کمپین اختصاص داشت. در این برنامه که در منزل مسکونی یکی از مادران کمپین و مادران صلح برگزار شد فعالان كمپين يك ميليون امضا، فعالان حقوق زنان و حقوق بشر و برخي از فعالان مطبوعاتي حضور داشتند.

سایت کانون دفاع از حقوق زنان و کودکان

 4 شنبه 15/12/86 کانون دفاع ازحقوق زنان و کودکان تهران میتینگی به مناسب گرامی داشت 8 مارس 2008 روز جهانی زن برگزار کرد.

ضمن گرامی داشت روز زن و تبریک این روز و قرائت مطلبی درخصوص تاریخچه این روز توسط خانم ثریا محمدی، بحث ها و تبادل نظری درخصوص مشکلات زنان و تحلیلی بر مشکلات پیش روی جنبش زنان بین اعضاء کانون خانم شراره رضایی، خانم ثریا محمدی و مهمانان گرامی حاضر در سالن صورت گرفت که فضایی بسیار صمیمی و دوستانه ای ایجاد شده بود و در انتها قطعنامه ای در 11 بند توسط خانم شراره رضایی  و  آقای پویا نودهی یکی از اعضاء کانون به مناسب همین روز قرائت گردید.

همزمان با این جوائز، ۱۵ بورسیه نیز برای کارهای تحقیقی به ۱۵ زن دانشمند از سراسر دنیا واگذار گردید.

به مناسبت 8 مارس روز جهانی زن یکشنبه 19 اسفند برنامه ای در 4 پنل به همت سایت «کانون زنان ایرانی« و «مدرسه فمینیستی» با شرکت بیش از 150 تن از فعالان زن از تهران و شهرهای مختلف ایران برگزار شد. پیش از این مراسم، مقامات نیروی انتظامی به سنت همیشگی چندماهه اخیر، بی سیم به دست، مسئولان برگزاری مراسم را به کلانتری فراخواندند و خواستار لغو برنامه شدند. دو نفر از مسئولان برگزاری مراسم به همراه صاحب خانه، ساعت ها در کلانتری محل مورد تهدید قرار گرفتند تا برنامه لغو شود، اما نمایندگان برگزاری مراسم با مقاومت و چانه زنی بر «حق برگزاری مراسم روز جهانی زن» پای فشردند و در نهایت از لغو آن خودداری کردند. این درحالی است که ناهید کشاورز (از اعضای کمپین یک میلیون امضا ) که مراسم روز جهانی زن با سخنان او آغاز شد ضمن تبریک روز جهانی زن، اظهار تاسف کرد که در آستانه یکصدمین سالروز 8 مارس که در همه جای دنیا زنان جهان این روز را جشن می گیرند، جنبش یک میلیون امضاء در ایران برای برگزاری این روز حتا در خانه های شخصی شان با مشکل مواجه است، به طوری که برای برگزاری این جشن همبستگی در روزی که «از آن خود» ماست، ما را با مشکل مواجه کردند.

ناهید کشاورز سپس افزود: «اگر چه بعد از چند سال که 8 مارس را در خیابان ها و میادین شهر برگزار می کردیم اکنون دوباره ما را همچون دو دهه گذشته، به عرصه خصوصی برگردانده اند، اما این گردهم آیی ها با جمع شدن های دهه 60 فرق دارد، حالا تک تک ما کنشگران یک جنبش نیرومند هستیم که مسئله برابری زن و مرد را توانسته ایم به جامعه مردسالار تحمیل کنیم. با وجود بسته شدن تریبون ها این گفتمان در جامعه وارد شده و فعالان کمپین یک میلیون امضاء این بحث را عمومی کرده اند و به همین دلیل در برخورد و دستگیری بچه ها به آنها اتهام های مبهم وارد می کنند چرا که نمی توانند صراحتا بگویند که اینها با تعدد زوجات مخالفند .جامعه ایران به همراه جامعه جهانی تغییر کرده است و این تغییر قابل نفی نیست. اما امروزه با بدیهی ترین خواسته های ما برخورد می شود شاید 20 سال دیگر فرزندان ما به کسانی که خواسته های ما را با امنیت ملی در تضاد می بینند بخندند. این جنبش رشد کرده و حضور ان در سراسر ایران نشان دهنده این موضوع است که این خواسته ها تنها خواسته های زنان طبقه متوسط تهران نیست بلکه خواسته همه زنهاست در سراسر میهن مان.

مراسم با سخنان پیر شوری ، دبیر اول بنیاد اولاف پالمه شروع شد. پیر شوری از جنبش خستگی ناپذیر زنان در ایران ، نقش پروین اردلان در پیشبرد اهداف این جنبش و ممنوع الخروج شدن او در لحظات آخر خروج از ایران ، و حضور خواهر پروین ، شیرین اردلان ، برای دریافت جایزه سخن گفت. او تاکید کرد که تلاش های بنیاد اولاف پالمه و وزارت امور خارجه سوئد در جهت خروج پروین اردلان از کشور بی ثمر ماند.

پیر شوری

پیر شوری گفت که گیرنده ی جایزه در سال ٢٠٠٦ ، کوفی عنان و مسعاد محمد علی بودند که به سادگی آمدند و جایزه ی خود را دریافت کردند و رفتند. ولی در سال ٢٠٠٥ نیز این بنیاد در رابطه با سفر گیرنده ی جایزه با مشکل روبرو شد و دائو آونگ سان سو کی از برمه با ممنوعیت خروج از کشور روبرو شد و نتوانست در مراسم حضور پیدا کند . او در ضمن از بابت حضور شیرین اردلان در جلسه ابراز خرسندی کرد.

شیرین اردلان ، لیزبت پالمه

پس از او ، لیزبت پالمه ، همسر نخست وزیر فقید سوئد اولاف پالمه ، سخنانی در مورد نقش جنبشهای زنان برعلیه ایدز ، خشونت و فحشای اجباری زنان و کودکان در سطح جهانی سخن گفت و با اشاره به جنبش زنان در ایران و جنبش یک میلیون امضا ، از تصمیم بنیاد پالمه در جهت اعطای جایزه ی سال به پروین اردلان که جسورانه و با شیوه ی صلح آمیز در جهت برابرحقوقی جنسیتی در ایران تلاش میکند ، ابراز خوشنودی کرد. پس از سخنان لیزبت پالمه ، لوح یادبود به شیرین اردلان اعطا شد و او از طرف پروین از بنیاد تشکر کرد.

سپس پیام ویدئویی پروین اردلان به زبان فارسی و با زیر نویس انگلیسی برای حضار پخش گردید. پروین اردلان پیام را با این جمله شروع میکند : " بسیار خشنودم و سرافراز که از سوی نهاد معتبر و مستقل بنیاد اولاف پالمه کاندیدای دریافت این جایزه شده ام. این جایزه به اعتبار شخصیتی به من اهدا شده که عدالت خواهی شیوه زندگی اش بود و هزینه این عدالت خواهی وصلح و دوستی را با جانش پرداخت. از این رو به خوبی آگاهم که حال مسئولیت بزرگتری بر دوش دارم. باور دارم که اهدای این جایزه به من نه تنها به معنای ارج گذاشتن به تلاش های فردی زنان ایران بل خاصه ارج گذاری به فعالیت های جمعی و حق طلبانه جنبش زنان و دیگر جنبش های اجتماعی در ایران است. این جایزه به خوبی نشان می دهد که کوشش های حق طلبانه زنان و مردان آزادی خواه و برابری طلب ایران با همه فرازو فرودها و همه بن بست ها و سنگلاخ های زن ستیزانه ای که برابر آن قد بر افراخته و می افرازد تاثیرگذار بوده . " او همچنین گفت : " آرزو داشتم در این روز بزرگ که مصادف است با صدمین سالگرد روز جهانی زن و یادآور مبارزات حق طلبانه زنان در سراسر دنیا، در میان شما باشم . اما در آخرین لحظات قبل از پرواز سوی دادستانی ایران ممنوع الخروج و از این دیدار محروم شدم. این اتفاق اما چندان غریب نیست چرا که در دیار من، زن بودن و ندای حق طلبی سر دادن یعنی محرومیت و مبارزه ای مداوم. افتخار می کنم که زنی سکولار و متعلق به جنبشی فمینیستی هستم که پیشینه ۱۰۰ سال مبارزه ومقاومت برای احقاق حقوق زنان را دارد. "

پروین سخنانش را با این جملات به پایان میبرد :

" امروز آوازه کمپین " تغییر برای برابری" نه تنها با کوشش کنشگران آن در داخل که به مدد حامیان این کمپین و شبکه های جهانی فمینیست ها و مدافعان ایرانی حقوق بشر و نیز فعالان غیر ایرانی،مرز های جغرافیایی را پیموده است. فعالیت های مجدانه افراد و سازمان ها ونها دهای حقوق بشری و فمینیستی و نیز رسانه های خبری در پی گیری وضعیت فعالان جنبش زنان در ایران و انعکاس خواسته ها و تلاش آنها در محافل بین المللی ستودنی است . به راستی می توان گفت که اگر ما زنان ایران با تکیه به واقعیت های عینی و ملموس سیاسی و اجتماعی جامعه مان به در افکندن طرحی برای بیان اولویت ها و خواسته هایمان قادر شده ایم ، این خواسته ها با تلاش فعالان جنبش هاو نهادهای حقوق بشری در سراسر دنیا دنبال شده و هر چه بیشتر بازتاب یافته . درواقع تداوم جنبش ما در گرو کوشش جمعی حق طلبان داخلی و بین المللی بوده و هست .

جنبش برابری خواهانه در ایران ، امرو ز به یمن این ارتباط و این مشارکت فعالانه تداوم دارد و هم این هر روز به ما قدرتی افزون تر می دهد. و البته مخالفت نیروهای زن ستیرو عدالت ستیز را نیز در تقابل با ما گسترده تر می کند. اما جه باک ! فعالیت مسالمت آمیزی که به آن ایمان داریم مقاومت مدنی مان را افزایش داده است . و این واقعیت مداوما به ما نیرو می بخشد : نیروئی که در زندگی روزمره ما جاری ست ، زایاست و خلاق است و شور آفرین است و قدرت بخش . و به جان پاسش می داریم . "

سخنان پروین اردلان در کف زدن های شدید جمعیت به پایان رسید.

هم صدا با يارانم  حقوق پايمال شده خود را طلب مي كنم 

در آستانه 8 مارس روز جهاني زن روزي كه براي همه زنان و مردان آزادانديش و برابري طلب  ياد آور ستيز زنان براي گرفتن پايه اي ترين حقوق انساني خود مي باشد ما شاهد فشار روز افزون و تبعيض جنسيتي عليه زنان  در همه عرصه هاي خانوادگي , اجتماعي , سياسي و....  هستيم . انديشه مردسالار نظام حاكم توسط ماموران به اصطلاح امنيتي خود  به هر ترتيبي كه شده سعي بر اين دارندكه ما را به ورطه اي كه ميخواهند سوق دهند،  بستن هر دري   به روي ما شايد كار ساده اي براي آنان باشد و افزودن غمي بر غمهاي ما , اما گشودن هر   دريچه ما را به روزنه اي از اميدواري وصل ميكند كه سرچشمه تواناييهايمان را نشان مي دهد، اين حدي زنده بودن ماست در برابر مشكلات ناشي از   نظامي مرد سالار  كه بايد  روزانه بر سرگرفتن  اوليه ترين حقوق انساني خود با آن دست و پنجه نرم كنيم، داشتن حضانت فرزند , داشتن حق انتخاب نو پوشش, حق  سخن گفتن و داشتن هر چيز مستقل و داشتن هر حقي كه شايد براي كساني كه بين ما زندگي نميكنند خنده دار و خواستن آن عجيب و غريب هم باشد موضوعاتي است كه ما روزانه براي  آن هزينه مي پردازيم .

آنها با انواع و اقسام محدوديتها و فشارها  سعي بر اين دارند كه  ما را نااميد از حق خواهي كنند و ما سعي ميكنيم كه بگوييم نميتوانيد و اين تمام جدال روزانه ما و آنهاست، آنها سعي ميكنند به ما بفهمانند كه همه چيز بيم و ترسي است كه روزانه در مقابل چشم ما به نمايش مي گذارند  و ما سرفرازانه  ميگوييم آنچه ميگويي  و نشانم ميدهي حكايت از گذشته دارد او از بيم ميگويد كه در پشت سر من است و من از اميد ميگويم كه پيش روست همين تفاوت من و اوست، ،   به همين دليل است كه وقتي نسيم و رها را از بين ما ميبرند و به بند ميكشند من  و ما دوباره آغاز ميكنيم .

همواره سخن گفتن از نااميديها، سخن گفتن از بدبختي و فلاكت و فاجعه , و  سخن گفتن از درد و رنج و بدبختي و اندوه  ,غم بر غم ما ميافزايد و ما را باز هم به ورطه ياس و نا اميدي و تحمل  وضع موجود  و ورطه نامراديها مي كشاند.

گفتن از نااميدي سخن تازه نيست، گفتن رنج به رنج ميافزايد و درد به درد و غم بر غم، حرف نو اما سخن گفتن از  اميد و اميدواري است و سخن گفتن از نه  در مقابل آنچه كه با آن مخالفيم، من آنجا بغضم را در گلو خفه كردم ولي الان افسوس ميخورم و براي اينكه بار ديگر   با فاجعه اي همسان مواجه  نشوم و بار ديگر اين افسوس را با خود نداشته باشم بغضم را فرياد ميكنم و عيان ميسازم و در روز جهاني زن همصدا با يارانم فرياد مي كنم :  من نه آن كنيزك دلخواه تو در مطبخ و پرده سرا كه ميخواهي، من يك زنم و هرگز به بند كشيدن من را نخواهي ديد هرگز.م

ثريا آزادفر15 اسفند 86

       انجمن آواي روز

پرونده این فعال جنبش زنان به شعبه 13 دادگاه انقلاب تهران ارجاع شده و قرار است دو روز بعد از روز جهانی زن، جلسه رسیدگی به پرونده وی برگزار شود.

رضوان مقدم به همراه 32 فعال دیگر جنبش زنان، 13 اسفند سال گذشته در مقابل دادگاه انقلاب دستگیر شد.

ستوده وكيل دادگستري و فعال حقوق زنان در ادامه اين نشست با تبريك روزجهاني زن ( 8 مارس) گفت: "جنبش زنان در 100 سال اخیردر ایران از نظر كمي و كيفي ارتقا پيدا كرده و از سويي نيزتحت فشارهای بی سابقه ای قرار گرفته است." وی به بازداشت 33 نفر از فعالين زنان اشاهر كرده و ادامه داد" 33 زن در یک روز که برای اعتراض به دستگیری 5 تن از فعالین جلوی دادگاه رفته بودند با خشونت فيزيكي روبرو شدند و حتی شکایت از ماموران نیروی انتظامی نیز متاسفانه تا امروز نتیجه نداده است . زنان در یک سال گذشته در دادگاههای مختلف بيش از یک میلیارد تومان وثیقه سپرده اند و بسیاری از انها در آزادی موقت به سر می برند و حتا براي برخي از آنان حکم شلاق هم صادر شده. چرا فعالان جنبش پای این هزینه ها نشستند؟ انها خواسته هایشان را روشن مطرح می کنند و می گویند ما هزینه اش را پرداخت می کنیم."

در پایان ناهید کشاورز در رابطه با نقش زنان در عمومی کردن مطالبات خود سخنرانی كرده وبا اشاره به محدوديت هاي رسانه اي براي طرح مسائل زنان گفت: "ما مجلات کمی را در رابطه با بیان مطالبات زنان داشتیم از جمله مجله زنان که اخيرا لغو امتياز شد." كشاورز حرکت کمپین یک میلیون امضا را بسیار مسالمت آمیز توصيف كرده و ادامه داد : " اطلاع رسانی این حرکت بيشتر از طریق سایت تغيير براي برابري است که تا به حال 10 بار فیلتر شده وهر بار با یک آدرس جدید کار خود را ادامه داده است." وی گفت بر اين باور است كه دستيابي به مطالبات برحق زنان درآينده اي روشن تحقق خواهد يافت

پروين اردلان كه بامداد امروز ، براي شركت در مراسم اهداي جايزه اولاف پالمه ، عازم استكهلم بود ، پس از انجام تشريفات قانوني خروج از كشور و سوار شدن به هواپيما ، با حكم دادستاني از هواپيما پياده شد و پس از آن نيز گذرنامه وي ضبط شد

وي در گفتگو با تغيير براي برابري گفت : من نه ممنوع الخروج بودم و نه هنگام كنترل گذرنامه در اين زمينه صحبتي با من شد ، اما بعد از آن كه سوار هواپيما شدم ، اسمم از بلندگوي هواپيما اعلام شد و با آمدن ماموران فرودگاه ، به كادر پرواز اير فرانس گفته شد كه من ممنوع الخروج هستم و نمي توانم از ايران خارج شوم . وي اضافه كرد ، پس از ضبط گذرنامه ، به من برگه اي داده شد كه طبق آن بايد طي روزهاي آينده ،براي رسيدگي به وضعيت ممنوع الخروجي ام به اداره كل امور گذرنامه نهاد رياست جمهوري مراجعه كنم .

بنياد مستقل و غير دولتي اولاف پالمه ، قرار بود در تاريخ 6 مارس جايزه سال 2007 خود را به پاس تلاشهاي برابري خواهانه در جنبش زنان به پروين اردلان اهدا كند.

در روز 13 اسفند 1385 که قرار بود 5 نفر از فعالان حوزه زنان در دادگاه انقلاب محاکمه شوند تعدادی از دوستان و اعضای خانواده این افراد برای اطلاع از جریان دادرسی در محل دادگاه انقلاب حاضر شدند که متعاقب این امر حدود 33 نفر از حاضران بازداشت شدند.

مرتاضی لنگرودی یكی از این بازداشت شدگان بود. بنابراین برای او و دیگر افراد بازداشت شده، پرونده‌ای در دادگاه انقلاب تشكیل شد.

فریده غیرت وکیل مرضیه مرتاضی لنگرودی با تأیید خبر محکومیت موکلش از صدور چنین حکمی توسط شعبه 13 دادگاه انقلاب برای مرتاضی لنگرودی ابراز تعجب کرد چرا که به اعتقاد وی شعبه 13 دادگاه انقلاب برای دیگر موکلینش که آنها نیز مانند مرتاضی لنگرودی در مقابل دادگاه انقلاب بازداشت و سپس محاكمه شده بودند، حکم برائت صادر کرده است اما فقط برای مرتاضی لنگرودی حکم محکومیت صادر شده است.

این وکیل دادگستری با اعتقاد بر اینکه اتهام‌هاي وارده بر مرضیه مرتاضی لنگرودی مانند اتهامات دیگر موکلینی است که آنها نیز در مقابل دادگاه انقلاب بازداشت و پس از برگزاری دادگاه برای آنها حکم برائت صادر شده، گفت که نسبت به این حکم اعتراض کرده است.

مرضیه مرتاضی لنگرودی یكی ازفعالان سازمان‌های مدنی است كه تا كنون در سمینارهای مختلفی از جمله "زندان زنان" و "كنفرانس بزرگ دنیا علیه جنگ" كه توسط جنبش ضد جنگ اروپا با شركت 26 كشور در لندن برگزار شد، حضوری فعال داشته است.

مقالات او در نشریات مختلف به چاپ رسیده است. او از مؤسسان مادران صلح ایران، كمیسیون حقیقت یاب احكام سنگسار در ایران و عضو هیات مدیره انجمن حمایت از حقوق زندانیان است. مرضیه مرتاضی لنگرودی همسر حبیب الله پیمان دبیر كل جنبش مسلمانان مبارز و از چهره‌های شاخص ملی – مذهبی است.

 عفو بین‌الملل در گزارش خود که روز پنجشنبه ۲۸ فوریه انتشار یافت، می‌نویسد: زنان در ایران با تبعیضات قانونی گسترده‌ای‌ روبرو هستند. آنان از پست‌‌های کلیدی دولتی کنار گذاشته شده‌اند. برای مثال، آنان نمی‌توانند قاضی باشند یا برای ریاست‌جمهوری نامزد شوند. زنان در ازدواج، طلاق، حضانت کودک و ارث، از حقوق برابر با مردان محروم‌اند.  صدمه‌ی جنایی به یک زن، در مقایسه با همان صدمه به یک مرد، مجازات خفیف‌‌تری دارد. شهادت زنان در دادگاه نصف شهادت یک مرد ارزش دارد. مردان حق گزینش چند همسر دارند و قانون حق بی‌چون و چرای آنان برای طلاق همسرشان را به رسمیت می‌شناسد، زنان اما چنین حقی ندارند.

عفو بین‌‌الملل می‌گوید، مدافعان حقوق زنان در ایران شجاعانه، برای “پایان بخشیدن به تبعیضات قانونی علیه زنان” پیکار می‌کنند. اما، به گفته‌ی عفو بین‌الملل، مقام‌های حکومتی ایران با بدگمانی به این تلاش‌ها می‌نگرند و به ارعاب و سرکوب آنان روی آورده‌اند.

 به گفته‌ی عفو بین‌الملل، مدافعان حقوق زنان و به‌خصوص آنان که برای جلب توجه به تبعیض‌های قانونی علیه زنان در ایران از حقوق سیاسی و مدنی خود استفاده می‌کنند، به‌صورت خودسرانه بازداشت می‌شوند. آنان غالباَ در هنگام بازداشت از سوی ماموران امنیتی مورد بدرفتاری قرار می‌گیرند و از دسترسی به وکیل، خانواده و روند قانونی، محروم می‌مانند.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر مسئولان خوابگاه‌ها امروز صبح در اتفاقی نادر آب خوابگاه‌ها را قطع کردند تا مانع از خروج دانشجویان از خوابگاه شوند.

امروز در بین دانشجویان برگه‌هایی پخش شد که نشان می‌داد صادقی رییس دانشگاه شیراز و سخنگوی هیئت نظارت بر انتخابات در استان فارس در جریان فروش ساختمان شماره ۲ مدیریت ۲۰ میلیارد تومان اختلاس کرده است.

 دانشجویان در میدانِ پردیس ارم تجمع کردند و با سر دادن شعارهایی نظیر «صادقی پینوشه، استعفا استعفا»، « فرمانده پادگان این آخرین پیام است، جنبش دانشجویی آماده‌ی قیام است»، «گر تیر و فتنه بارد، جنبش ادامه دارد»، «منادی عدالت، خجالت خجالت» و… عزم خود را جهت ادامه اعتراضات نشان دادند.صادقی امروز به تجمع کنندگان پیغام داد که با هیئت رییسه دانشگاه در تالار فجر منتظر دانشجویان است تا پاسخگوی آنان باشد، اما یکی از دانشجویان پشت تریبون اعلام کرد: «ما نه تنها به تالار فجر نمی‌رویم بلکه در همین جا نیز به صادقی اجازه‌ی صحبت کردن نمی‌دهیم. وی تنها می‌تواند استعفای خود را اعلام کند».

تغییر برای برابری: راحله عسگری زاده و نسیم خسروی ساعت 7روز سه شنبه هفتم اسفندماه آزاد شدند. این دو عضو کمپین یک میلیون امضا که در هنگام جمع آوری امضا در پارک دانشجو دستگیر و با وثیقه 20 میلیون تومانی و به اتهام "فعالیت تبلیغی علیه نظام "راهی زندان اوین شدند، بعد از گذشت سیزده روز و با تبدیل این قرار به کفالت ده میلیون ریالی از زندان آزاد شدند.

صبح روز سه شنبه این دو عضو کمپین یک میلیون امضا از زندان اوین به به دادیاری امنیت دادسرای انقلاب انتقال داده شدند و پس از تفهیم اتهام مجدد، میزان وثیقه تعیین شده برای آنان به قرار کفالت ده میلیون ریالی تبدیل شد و با انجام مراحل قانونی، راحله عسگری زاده و نسیم خسروی بعدازظهر همان روز و بعد از تحمل سیزده روز از زندان اوین آزاد شدند.

 از حقوق پايمال خويشتن كن پرسشي            چند مي ترسي زهر خان و جناب اي عزيز

در آستانه 8 مارس روز جهاني زن بار ديگر  با فشار روز افزون عليه زنان مواجه مي شويم .

امسال را در شرايطي پشت سر گذرانديم كه با طرح امنيت اجتماعي , مامورين حكومتي با  مجوز رسمي و قانوني اقدام به هر بگير و ببندي را, به صورت  علني و رسمي حق خود مي دانستند  . اما مسئله  به همين جا ختم نمي شود و با نزديك شدن به روز جهاني زن علاوه بر   احضاريه هاي مكرر و پي در پي و باز داشتهاي طولاني ,  در گيريهاي خونين خياباني را هم شاهد هستيم  .  وقتي مي شنويم دختري را به جرم بد حجابي دستگير مي كنند و ماموران  امنيت اجتماعي اقدام به ضرب و شتم او با باتوم کرده كه   منجر به زخمي و خون آلود شدن صورت و ... اين دختر مي شود. آيا باز هم مي توانيم سكوت كنيم . و اين را ناشي از حفظ امنيت اجتماعي بدانيم  ؟!!

آيا بدحجابي مخل امنيت اجتماعي است؟ يا قاچاق دختران و زنان ما به افعانستان و پاكستان ؟

كجايند مامورين امنيت اجتماعي كه قاچاق دختران 10 تا 17 ساله را معضل اجتماعي نمي بينند   ولي چند تار موي زنان و نوع پوشاك آنان را  يك  معضل اجتماعي مي ببنند كه بايد  مورد برخورد لساني و فيزيكي قرار بگيرند !!!

بگذريم كه فاجعه يكي دوتا نيست و تمامي ندارد . و اين ريشه در قوانين تبعيض آميز و مرد سالار حكومتي  عليه ما زنان دارد . قوانيني كه اين فجايع اجتماعي را نا ديده مي گيرد و تنها مشكلش چند تار موي زنان است !!!

 متاسفانه در كشورما زنان فقط بگناه زن بودن از همه حقوق انساني محروم هستند و قوانين مدني نيز حق  هيچ دفاعي را براي زنان قائل نيست .

بنابراين ما هم بايد   خواسته هاي خود , كه خواهان تغيير  قوانين تبعيض آميز هستيم را در روز  جهاني زن  به  گوش همه مخالفان حقوق برابر برسانيم و از اين روز براي رساندن صداي خود  به خوبي استفاده كنيم . اين بگير و ببندها تداعي سال گذشته را ميكند كه  ما را از برنامه اي براي اين روز محروم ساختند. امسال  نبايد گذاشت كه در برابر  اين همه محدوديت ها كه ترس و نااميد ي را بدنبال دارد دست با لا كنيم و عقب بكشيم  و از خواسته هاي به حق خود  كوتاه بياييم وروز زن را كه متعلق به همه زنان ازجمله ما , مي باشد را  درخانه ها نشسته و گوشه عزلت گزينيم . بايد به بهترين شكل برنامه داشته باشيم و حرفهاي بحق خود را مطالبه كنيم  چرا كه هر گامي كه به عقب برداشته ميشود , گام هاي تبعيض جنسيتي به جلو راه باز مي كنند . واين بار چند گام به عقب رانده خواهيم شد .

ثريا آزادفر

در شرایطی که دولتمردان ایران مدعی اجرای حقوق بشر هستند؛ و به نام اسلام و عدالت بر مردم حکومت می کنند؛ و در گوشه و کنار این سرزمین سمینار صلح و زن برگزار می نمایند، و از مهمانان خارجی دعوت به عمل می آورند، مردم ما در شرایطی به سر می برند، که روز به روز بر محدودیت های فردی و اقتصادی و اجتماعی وسیاسی وفرهنگی شان افزوده می شود. ادامه این فشارها پیامدهای بسیار نامطلوبی را گریبان گیر جامعه محروم امروز ایران کرده است .

ما زنان کردستان اعتراض خود را به این روند اعلام می نماییم؛ و خاطر نشان می کنیم، که ضمن علاقمند بودن به صلح و برابری حقوق همه انسانها و ملیت ها ی ایرانی فارغ از نژاد و یا تعلق قومی و جنسیتی مطالبات خود را بشرح زیر خواستاریم.

1.احقاق حقوق زنان، هدف مشترک همهء فعالین جنبش زنان ایران است. در حالی که زنان ایرانی اعم از ترک، کرد، فارس و ... خواسته های مدنی خود را با دیگر زنان فعال در جهان پیوند زده اند، در راستای حقوق ملی و شهروندی خویش نیز مبارزه می کنند و بیشترین هزینه را نیز متحمل می شوند. چنانچه در طی ماههای گذشته شاهد دستگیری زنان کرد در نقاط مختلف کردستان بوده ایم، زنانی که هم دغدغه ی برابری حقوق زنان و مردان را دارند، هم دغدغه ی حقوق اقوام و ملیت ها ی ایرانی را.

2.ما زنان کرد، این گونه سرکوب را که به دور از نظارت کارشناسان و وکلای حقوقی، افکار عمومی و دادگاههای علنی است، به اتهامات واهی تجزیه طلبی و تروریست و بمب گذار، بدون در نظر گرفتن کم ترین حقوقی با بی رحمانه ترین برخوردها ، محکوم می کنیم؛ و همین امر را دال بر ظلمی مضاعف در حق این فعالان می دانیم.

3.جنبش زنان کرد، ضمن تاکید برخواستها و مطالبات کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز علیه زنان ،نارضایتی خود را از تهدید ها و شکنجه ی فعالان اجتماعی، سیاسی، مدنی و فرهنگی کردستان که اغلب آن ها در شرایط بسیار بدی به سر می برند، ابراز می دارند.

4. ما خواستار آزادی هر چه سریعتر خانم ها هانا عبدی و روناک صفازاده هستیم ؛ و از تمام فعالین جنبش زنان و نهادهای مدنی و فعالین سیاسی در سراسر ایران انتظار داریم که با امضای این فراخوان با ما هم صدا شوند، و زنان کرد را در این شرایط سخت یاری دهند.

هم چنین از دولتمردان و مسوولین امنیتی نیز تقاضا می کنیم، که رویه ی صلح آمیز و عدالت خواهانه ای راپیشه ی خود کنند.

فعالین جنبش زنان کرد ـ ایران
5/12/1386

شيرين عبادي وکیل خانواده اين پزشك كه پس از وارد شدن پرونده به سير قضايي اين درخواست (نبش قبر) را به شعبه بازپرسي ارائه داده بود، با تاييد اين خبر گفت:« سرانجام پس از گذشت پنج ماه از مرگ دكتر زهرا و تشكيل پرونده،‌اجازه نبش قبر از سوي شعبه بازپرسي دادسراي همدان صادر شده، اما اين نامه هنوز به من و خانواده بني يعقوب ارسال نشده است».

به گفته او، با صدور چنين دستوري و پس از كسب اجازه از اولياي دم (پدر و مادر دكتر زهرا) اين دستور ارجاع مي شود.

برنده صلح نوبل كه چند هفته پس از اين اتفاق با اعلام وكالت خانواده دكتر زهرا اعللام كرد كه در صورت پاسخ ندادن ‌دستگاه هاي اجرايي كشور، موضوع را از مراجع بين المللي پيگيري مي كند، معتقد است: « اين دستور كمك بزرگي را به روند قضايي پرونده مي كند و شايد نشانه حركت مقامات قضايي ايران براي پاسخگويي باشد ».

عبادي دليل طرح درخواست «نبش قبر» را اينگونه توضيح داد:« اگر شكستگي استخوان جمجمه وجود داشته باشد تا مدت ها آثار آن بر جسد باقي مي ماند، بنابراين با استناد به آن موضوع خودكشي منتفي است، اگرچه كه پيش از اين هم اين مسئله مشكوك بود».

با همه اين توضيح ها، البته وكيل خانواده بني يعقوب «نبود شكستگي جمجمه را تاييدي بر «اقدام به خودكشي» موكلش ندانست» و توضيحات بيشتر در مورد مرگ مشكوك دكتر زهرا بني يعقوب را به پس از نبش قبر و گزارش نهايي پزشكي قانوني موكول كرد.

دكتر زهرا بني يعقوب، 27 ساله که در یکی از روستاهای همدان دوران طرح خدمت پزشکان در مناطق محروم را می گذراند، روز جمعه پیش از عیدفطر گذشته (بیستم مهر) هنگامی که در لوناپارک همدان همراه نامزد خود بود به دست نیروهای بسیجی که ضابطان امر به معروف و نهی از منکر خوانده می شوند دستگیر و به بازداشتگاه این نیروها انتقال داده شد. دو روز بعد مأموران بازداشتگاه اعلام کردند که زهرا خود را در راهروی ‏طبقه دوم بازداشتگاه با استفاده از پارچه پلاکارد تبلیغاتی حلق آویز کرده و جان باخته است.‏ و اينگونه بود كه سازمان پزشكي قانوني نیز مرگ وی را "‎فشار بر عناصر حیاتی گردن توسط جسم رشته‏‎ ‎مانند و قابل انعطاف و عوارض ناشی از آن" دانست و زمان مرگ را حدود ساعت نه شنبه شب (بیست و یکم مهر) اعلام کرد.

در آن زمان، مسئولان بازداشتگاه ستاد امر به معروف و نهی از منکر در همدان علت مرگ او را خودکشی اعلام کرده اند اما خانواده وی چنین دلیلی را برای مرگ فرزندشان رد کرده و علیه این ستاد به مراجع قضائی شکایت کرده اند.بر اساس این شکایت، دادسرای همدان سه نفر را متهم تشخیص داده و برایشان قرار وثیقه صادر کرده است. به گفته مقامات قضايي تحقيقات در اين زمينه همچنان ادامه دارد.

گزارش تکمیلی از سایت ادوار نیوز در مورد درگیری مردم و پلیس در صادقیه:
میدان صادقیه تهران عصر شنبه شاهد تجمع و درگیری مردم با گشت ویژه ارشاد و پلیس ضد شورش بوده است. بنا به گفته شاهدان عینی در ساعت ۱۹ شنبه نیروی انتظامی در تلاش برای بازداشت یک دختر به دلیل مناسب نبودن حجاب، با وی درگیر شده و و به دلیل مقاومت دختر جوان با ضرب و شتم وی را به داخل ماشین هدایت می کنند زخمی شده دختر و خون الوده شدن صورت وی موجب درگیری پسر همراه او با نیروی انتظامی می شود ماموران نیروی انتنظامی در اقدامی تحقیر آمیز پسر معترض را بداخل سطل زباله در برابر پاساژ گلدیس می اندازند که به دنبال این موضوع مردم به سوی آنها هجوم اورده و با پلیس درگیر می شوند. در ادامه مردم حاضر در محل با تجمع و به اتش کشیدن سطلهای زباله اقدام به سر دادن شعار می کنند. گفته می شود برخی شعارهای سر داده شده حاوی مضامین توهین امیز نسبت به مسئولین بوده است. پلیس ضد شورش نیز با حضور در محل اقدام به بستن درب اصلی پاساژ گلدیس می کند به گونه ا که تعداد زیادی از مردم داخل این مرکز خرید محبوس می شوند. شاهدان عینی همچنین از حضور بسیار گسترده واحدهای پلیس ضد شورش و پلیس موتور سوار خبر می دهند. پلیس در ادامه به تمامی واحدهای تجاری این منطقه دستور تعطیلی داده است. گفته می شود در درگیری های شنبه شب در صادقیه دستکم ۱۰ نفر بازداشت شده اند

شیرین عبادی در مصاحبه با سایت تغییر برای برابری گفت: «جمع آوري امضاء در کمپین براي آن است که زنان خواهان بازنگري در قوانين تبعيض آميز ايران هستند و چنين خواسته اي هرگز نمي تواند تشویش اذهان عمومی تلقی شود. متاسفانه دامنه دستگیریها و خشونت علیه افرادی که با مسالمت آمیزترین شیوه خواسته های خود را عنوان می کنند روز به روز گسترش مي يابد. اخيرا دو نفر از داوطلبین جمع آوري امضاء دو دختر جوان به نامهاي راحله و نسيم هنگام جمع آوري امضا دستگير شدند و مطابق معمول از عبارت مبهم اقدام عليه امنيت عمومی برای آنها استفاده شده است. براي هر يک 20 ميليون وثيقه صادر شد و خانواده آنها اعلام کردند قادر به پرداخت آن نیستند. در کداميک از مواد قانون قضا جمع آوري امضا جرم محسوب مي شود؟ کسي بايد پاسخ این سوال حقوقی منطقی را بدهد اما متاسفانه کسی حاضر نیست».

با شنيدن خبر دستگيري نسيم و راحله   هنوز برايمان  نقطه تعجب است كه كجاي كارشان جرم بود ؟!!

اين كار  كه فقط يك امضاءگيري ساده بوده  و ضرري به كسي نمي رساند . چرا بايد فقط به اين خاطر دستگير و روانه زندان شد؟ مگر چه  كار غير قانوني را مرتكب  شده اند  و   كجاي اين كار بر عليه امنيت مملكت است ؟

گرفتن يك امضا تا كجا مي تواند امنيت ملت را از بين ببرد؟!!

اصلا بايد پرسيد , امينت ؟!!  كدام امنيت ؟!!    آيا ما زنان در اين ساليان امنيتي داشته ايم كه حالا با دادن يك امضاء , آن را از بين رفته ببينيم ؟ ملتي كه با يك امضاء امنيتش در خطر مي افتد , چه كسي بايد پاسخگوي آن باشد؟  

آيا خود زنان بايد تاوان  امنيت  و آرامش نداشته خويش را بپردازند ؟

آيا  محدوديتها   و دستگيريها و احضاريه ها و لغو مجوزها  و توقيفها  امنيت را به خطر مي اندازند يا بيان خواسته هاي قانوني و دفاع از حقوق مدني ؟

بنا براين  مي بينيم كه اين  همه , فقط براي اين است كه تاب و توان كوچكترين صداي برابري خواهي  را از سوي ما ندارند و هم چنان مي خواهند با حفظ نظام مردسالار , زن را از جامعه حذف كنند  . و با انواع و اقسام ماركها و توهين ها او را از عرصه اجتماع به كنج خانه بكشانند . 

يكبار نشريه اي را لغو امتياز مي كنند به جرم سياه نمايي و به مخاطره انداختن سلامت روحي رواني مخاطبين آن , يكبار اعضاي فعال جنبش زنان را  وابسته به اين گروه و آن گروه  قلمداد مي كنند , جاي ديگر كمك به زنان محروم را تشويش اذهان و تبليغ عليه نظام مي دانند  . و اين بار هم با دستگيري نسيم و رها  ميخواهند نسيم برابري خواهي را از وزيدن باز دارند و رهايي زنان زير تبعيض را از يوغ بردگي مردان مانع شوند .

آري  با همه اين بگير و ببندها  مي خواهند  كه ما از خواسته هاي به حق مان كوتاه بياييم و عقب نشيني كنيم . اما نه تنها صداي ما ديگر خاموش نمي شود بلكه با نزديك شدن  روز جهاني زن , با همبستگي هر چه بيشتر حق و حقوق قانوني خود را مطالبه مي كنيم واين روز را با بهترين شكل به استقبال برويم چرا كه نبايد گذاشت مثل سال گذشته مقهور دستگيري واحضاريه ها شد و عقب نشست  . چرا كه هر چه ما از خواسته هامون كوناه بياييم , آنها پيشروي مي كنند همچنانكه  اين روزها شاهد هستيم كه  بيشترين فشار نيز  روي ما  زنان بوده و روزانه در حال افزايش است  كه همه اينها حاصل    قوانين تبعيض آميز عليه ما زنان است .

بايد بايد اين قوانين را تغيير داد و برابر آن ايستاد .

درياستايش

فرمانده پلیس تهران بزرگ در پاسخ به اینکه کجای دنیا شلوار را روی چکمه می کشند که ایران دومی آن باشد اظهار داشت: ما به دنیا نگاه می کنیم یا به خودمان؟ دیگر اینکه کجای دنیا بدون اینکه چکمه لازم باشه، چکمه پا می کنند؟ فرهنگ و و هنجارهای ایران باید متفاوت باشد. اگر شما دنیایی نگاه کنید این آرایشی که بعضی وقت ها در ایران انجام می شود در جای دیگر دنیا وجود دازد؟

وی افزود: چکمه هایی که استفاده می شود و زمان استفاده از آن مهم است. از پوشش این چکمه ها چی در می آید؟ در دنیا وقتی چکمه استفاده می شود که گل و شل باشه و یا کسی از سرما وحشت دارد. این نوع چکمه هایی که به پا می رود بعضی هایش نه قابلیت جلوگیری از سرما دارد و نه قابلیت جلوگیری از ورود آب.

 رادان: در دنیا وقتی چکمه استفاده می شود که گل و شل یا وحشت از سرما باشدرادان در پاسخ به اینکه مگر شیک بودن مشکلی دارد گفت: اگر شخصی بخواهد با اغواگری شیک باشد همان مشکلی پیش می آید که گفتم. اینجوری دارد خودش را عرضه می کند که دیگران برایش مزاحمت ایجاد کنند. ضمن اینکه نمی دانم کجای شلواری که چسبان نباشد زشته؟!

 وی در پاسخ به اینکه آقای رئیس جمهور در مصاحبه اخیرشون با یک کانال آمریکایی گفته بود که مردم ما روی پشت بام هایشان آنتن های ماهواره هست و پلیس هم کاری ندارد، گفت: ما با جرایم مشهود کار داریم و اگر آنتن ماهواره را ببینیم آن را جمع می کنیم و اگر هم نبینیم چون جرم مشهود نیست کاری نداریم .رادان در ادامه گذاشتن ملافه بر روی آنتن ماهواره را بدون مشکل دانست و به شوخی گفت: فقط مواظب باشید ملافتون را باد نبره .

محمدحسين صفارهرندی اعلام کرد؛ «سايت های فاقد مجوز» به محض اولين تخلف «فيلتر» خواهند شد.

وزير فرهنگ و ارشاد اين اظهارات را در همايشی که با عنوان «تبيين منشور اخلاق انتخابات» برگزار شده بود، بيان کرد؛ همايشی که اگرچه برای رونمايی از منشور اخلاق انتخاباتی برگزار شده بود اما تحت تاثير حواشی انتخابات قرار گرفت. چنان که هر کدام از مدعوين که از جناح های مختلف بودند، حجم عمده اظهارات خود را به مساله تاييد صلاحيت ها اختصاص دادند.

اما صفارهرندی که به عنوان يکی از نخستين سخنرانان اين مراسم بود، اظهارات خود را با هشدار به سايت های اينترنتی آغاز کرد.

به گزارش ايرنا، وی اعلام کرد؛ سايت های فاقد مجوز که در زمان برگزاری انتخابات اخلاق انتخاباتی را رعايت نکنند، به محض اولين تخلف، فيلتر خواهند شد.

صفارهرندی با تاکيد بر اينکه تخلفات مطبوعاتی را بايد از طريق مديران مسوول رسانه ها پيگيری کرد، گفت؛ در صورتی که سايت ها به ثبت برسند، در زمان بروز شبهات، اين وزارتخانه می داند که با چه کسانی طرف است.

وی افزود؛ در صورتی که گردانندگان يک سايت قابل شناسايی نباشند، مساله طبق قانون از طريق ارجاع به دادگاه های قضايی پيگيری می شود.

وی افزود؛ گردانندگان سايت های متخلف از طريق مراجع قضايی تحت پيگرد قانونی قرار می گيرند.

علي رغم اظهارات مقامات سازمان سنجش، طي سالهاي گذشته سهميه بندي جنسيتي دربسياري از رشته هاي ‏دانشگاه ها اعمال شده است. اگر چه مقامات اعلام کرده اند که درصد ورودي دختران به دانشگاه ها امسال نيز 65 ‏درصد بوده، اما با توجه به روند رشد اين رقم طي سالهاي گذشته، درصدهاي اعلام شده رسمي واقعي به نظر نمي ‏رسد. فعالان حوزه زنان قصد دارند موضوع سهميه بندي جنسيتي دردانشگاه ها را نوک پيکان برنامه هاي خود در ‏جريان مراسم هشتم مارس امسال قراردهند. ‏

وحيده مولوی عضو گروه ميدان زنان، عضو کميسيون زنان دفترتحکيم وحدت که موضوع سهميه بندي جنسيتي ‏را به صورت جدي در محافل مختلف دنبال مي کند درگفت وگو با روزضمن اعلام اين مطلب گفت شواهد جديدي ‏يافته اند که نشان مي دهد به صورت جدي دررشته هاي پزشکي سهميه بندي جنسيتي اعمال شده است. مولايي ‏گفت: "رييس سازمان سنجش درتاريخ 19 بهمن 86 درمصاحبه ايي گفتند که هيچ دونفري وجود ندارند که دريک ‏منطقه با يک رتبه برابر يکي دررشته پزشکي قبول شود و ديگري نشود. درصورتي که بعد ازفراخواني که ‏درسايت ميدان وکميسيون زنان داديم، چند نفر ازنتيجه سهميه بندي شکايت کردند. اين افراد حتي کارنامه پسراني ‏که با آنها نمره برابر داشتند اما دررشته هاي پزشکي قبول شده بودند را به دست آوردند وبه ما ارائه کردند. ولي ‏اين دخترها با همان نمره ها دررشته هاي پزشکي قبول نشده بودند."‏