دور جديدي از سركوب و فشار كه با رسيدگي به پرونده ها  و صدور احكام سنگين آغاز شده بود و با بازداشتهاي پياپي زنان فعال همراه بود اينك راه به بستن سايت زنستان مي برد  .

بله , در آزاد ترين كشور دنيا !!!   قلم و بيان به جرم بيان حقايق آنهم در چهار چوب قوانين ,  به دار كشيده مي شوندبراي پوشاندن حقايق و بستن لبهايي كه واقعيات  جامعه را بيان مي كنند. چه راههايي وجود دارد ؟ شكستن قلم , توقيف  نشريه , فيلترينگ سايتها , احضار مسئولين شركتها ي اينترنتي براي مسدود كردن سايتها  و ...... بستن سايتها يكي پس از ديگري چه معني ميدهد؟ جز اينكه ميخواهند خواسته هاي مردسالار را به ما ديكته كنند ؟ زبان ما را ببندند ؟ ما را از خواسته هاي به حق خود عقب برانند ؟                                                   مگر ميشود جلوي فكر كردن و درست انديشيدن را گرفت ؟ مگر ميشود                                            حقايق را براي هميشه فيلتر كرد ؟  البته كه  اين پندارهاي باطل جز در اذهان عقب مانده, ديگر جايي ندارد  .

واقعيت چيست ؟

واقعيت تلاش انكار ناپذيري است كه براي تغيير قوانين تبعيض آميز عليه زنان در زنان بوجود آمده كه هيچ مانعي نمي تواند جلوي آن را بگيرد .

واقعيت اين است که اگر ما خود, خواهان آزادي وبرابري هستيم بايد كه  هزينه‌اش را هر چه هست  بپردازيم.

يكبار با زندان رفتن , بار ديگر توهين , شكستن دست  , احضارهاي مكرر , ماركهاي اخلاقي و .... و اينبار هم احضار مسولين  شركتهاي اينترنتي  براي مسدود كردن سايت زنستان اين زبان گوياي ما زنان .

تلاش براي خاموش  کردن صداي حق طلبانه زنان ابعادي وسيع و همه جانبه به خود گرفته است .

به طوري كه وقتي از بازداشتها و توهين ها و ضرب و شتم ها و احكام صادره , به جايي نمي رسند ناچار به جنگ قلم و بيان ميروند.ولي تا كي اينهمه محدوديت وخود سانسوري تا به كي؟؟؟؟؟؟

 ما اعضاء انجمن زنان  آواي روز,  ضمن رد اتهامات واهي به اين سايت فعال زنان  اعلام ميكنيم كه در برابراين همه بي عدالتي ها ساكت  نخواهيم نشست وازهمه زنان آزادانديش ميخواهيم همصدا باهم براي احقاق حقوق خود فرياد آزادي و برابري را بلند كنيم .

 ثريا آزادفر

در حاليكه دور جديدي از سركوب بر عليه زنان شروع شده است و روزانه شاهد انبوه فشار و تحقير و توهين و زندان به بهانه هاي واهي اقدام عليه امنيت ملي به راه افتاده  , بااين حال جامعه بيشتر از پيش به سمت تحولات و آزاديخواهي پيش ميرود .

ازحركت دانشجويي در شهرهاي مختلف گرفته تا جنبشهاي كارگري و تجمعات معلمين و تا اعتراضات مختلف اجتماعي كه در گوشه و كنار ميهن شكل گرفته به خوبي نشان دهنده اين است كه ديگرتاثير  فضاي سركوب و خفقان روي اين اعتراضات رنگ باخته و هر چه از سوي ماموران حكومتي محدودتر مي شوند صداي آزاديخواهي خود را بيشتر فرياد مي كنند . در همين راستا جنبش زنان نيز بيش از پيش مورد فشار و محدوديت قرار ميگيرد و با توجه به نزديك شدن 4 آذر روز جهاني حذف خشونت عليه زنان , نظام حاكم را بر آن داشته تا براي ممانعت از هرگونه تجمع  مسالمت آميز و سخنرانيها ..كه از پايه اي ترين حقوق حقه هر قشري مي باشد اقدامات توهين آميزي را عليه فعالان حقوق برابري انجام دهد . از جمله اين اقدامات ننگين  دستگيري روناك صفارزاده بي هيچ دليل و مدركي , صدور حكم زندان براي دلارام علي  به جرم اقدام عليه امنيت ملي , و به تازگي هم دستگيري هانا عبدي و ..... 

ولي آيا پاسخ ما  به عنوان زنان آزاد انديش جامعه , به اين شرايط , سكوت و عقب نشيني است ؟

ادامه مطلب

 

ما!سرشارتراز باران,عاشق تر از خورشيد...

 

  4 آذر روز جهاني حذف خشونت عليه زنان را پاس ميداريم

 

  زنان آزاد انديش

 

اينك زمانه اي است كه بايد در راستاي تحقق“ برابري” همه باهم در يك همدلي  و يك پارچگي اي بيش از گذشته . دست در دست هم و هر چه رسا تر در كوچه پس كوچه هاي اين سرزمين فرياد برابري و آزادي خواهي سر دهيم 

4 آذر “روز جهاني حذف خشونت عليه زنان ”در جاي خود ميتواند زنجير قلبهايمان را هر چه فشرده تر نمايد و مركب اهداف ما را به سرمنزلي شايسته برساند. چه كسي است كه نداند در اين آب  و خاك چه ها كه بر سر زنان بي پناه نيامده است؟

دختركان معصوم به حراج گذاشته ميشوند.زهراها ربوده ميشوند,صغري ها به دار كشيده ميشوند و مكرمه ها درزير باران سياه سنگ زنده زنده بر خاك ميشوند! بهاره ها در سلولهاي نمور اوين محبوسند و روناكها به جرم كمك به فقرا مفقود...

آيا به راستي پاسخ اين همه جنايت كه تنها نوك كوه يخي است كه از ميان اقيانوس زجر و ظلم و ستم حاكمان جاني بيرون زده,كجا بايد داده شود؟! آنچه مسجل است اينكه سكوت جايز نيست. قرن قرن زنان و روزگار  روزگار فرياد است.

اعضاي انجمن زنان آواي روز,ضمن درود به يكايك فعالين جنبش زنان,تمامي جنبشهاي فعال كشور را به حمايت از اين روز فراخوانده و تاكيد ميدارد كه به جاست تمامي اقشار كشور,از دانشجويان دلير گرفته تا كارگران شريف و فرهنگيان فرهيخته به ياري جنبش زنان شتافته تا با همصدايي و اتحاد بتوانيم به خواسته هاي بحق مان برسيم . 

نابود باد خشونت عليه زنان  

انجمن زنان آواي روز

حکم دلارام علي به تعويق افتاد

جلوه جواهری

عفو بین الملل : دلارام علی به جرم تمرین صلح طلبانه برای اشاعه حقوق زنان ، به زندان محکوم شده است

سازمان عفو بین الملل با صدور یک اطلاعیه حکم صادر شده برای دلارام علی را مبنی بر 2 سال و 6 ماه حبس ، محکوم کرده و خواستار رسیدگی هر چه سریعتر مقامات قضایی ایران برای صدور دستور توقف اجرای حکم شده است . در این اطلاعیه که در تاریخ 17 آبان ماه 1386 صادر شده چنین آمده است : «سازمان عفو بین الملل او را زندانی ای محکوم به اشاعه آگاهی خواهد دانست که تنها به خاطر تمرین صلح طلبانه حق آزادی بیان و گرد همایی برای فعالیتهایش در راستای اشاعه حقوق زنان در ایران محکوم شده است . رییس قوه قضاییه این قدرت را دارد تا حکم دلارام علی را به تعویق بیاندازد و دستور بازپرسی مجدد را صادر کند .»

دلارام علی ، فعال اجتماعی ، در روز 22 خرداد 1385 در طول یک اعتراض مسالمت آمیز در پایتخت ایران ، تهران ، که برای پایان دادن به تبعیضات موجود در نظام قانونی این کشور ترتیب داده شده بود ، دستگیر شد . او و سایر معترضین توسط پلیس مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و در نتیجه این ضرب و شتم دست چپ دلارام علی شکسته شد . وی مدت کوتاهی پس از این دستگیری آزاد شد ، اما در خرداد ماه 1386 توسط شعبه 16 دادگاه انقلاب در تهران ، محاکمه شده و به دنبال این محاکمه به جرم شرکت در یک تجمع غیر قانونی و تبلیغ علیه نظام و اختلال در نظم عمومی ، گناهکار شناخته شد . در تیر ماه 86 نیز دادگاه او را به 34 ماه حبس و 10 ضربه شلاق محکوم نمود . طبق گفته دلارام علی وکیل وی در طول دادگاه اجازه صحبت نداشته است . او به قید التزام به قول شرف آزاد بود تا اینکه در روز 13 آبان 1386 گزارش ها از آن حکایت می کرد که مقامات قضایی به دلارام علی و وکلایش طی تماسی تلفنی گفته اند که دادگاه تجدید نظر حکم تجدید نظر شده او را صادر کرده است . حکم به صورت کتبی به دلارام ابلاغ نشده است. تحت قوانین جمهوری اسلامی ایران ، اجرای حکم پیش از ابلاغ کتبی آن به شخص مورد نظر غیر قانونی است . دلارام علی هم چنین شکایتی را به خاطر عدم توجه به درمان وی در طول بازداشت ، به همراه سایر افرادی که مورد ضرب و شتم قرار گرفته بودند تسلیم دادگاه کرد ، اما در ماه مهر امسال ، دادگاه همه افراد پلیس حاضر در تجمع اعتراض آمیز 22 خرداد 85 را از اتهام تبرئه کرد .

دلارام در مرداد ماه سال جاری ، طی مصاحبه ای گفت که حکم شلاق او ، اگر چه با طول مدت زندانش قابل مقایسه نیست ، اما این موضوع خود توهینی است به جامعه مدنی و جنبش زنان . او هم چنین در مصاحبه دیگری چنین اضافه کرد : " این حکم بسیار سنگین است . من و وکلایم فکر می کنیم که این حکم تنها به منزله هشداری برای سایر فعالین حقوق زنان است ... مسئله دیگر اتهاماتی است که علیه من مطرح شده که هر سه اتهام همانند اتهاماتی است که سایر فعالین به آن محکوم شده اند ، هر چند سایر فعالین از 2 اتهام تبلیغ علیه نظام و بر اخلال در نظم عمومی تبرئه شده اند ، من نیز به این اتهامات محکوم شده ام و برای آنها حکم دریافت کردم . این خود یک تفاوت محسوب می شود چرا که من به تنهایی نمی توانم بر علیه نظام تبلیغ کنم یا نظم عمومی را بر هم بریزم . این حکم به نظر من بیشتر به معنای هشداری است که دولت به ما داده تا یاد آور شود که این تنها یک نوع جهت گیری است که می تواند بر علیه ما داشته باشد ، تا به سایرین هم ترس وارد کند و حساب کار دست بقیه فعالین نیز بیاید . "

در ادامه این اطلاعیه هم چنین شرحی از تجمع مسالمت آمیز میدان هفت تیر در روز 22 خرداد 85 و دستگیری دلارام در آن تجمع به همراه عکس وی آمده و از خوانندگان خواسته شده است تا نامه خود را با ذکر ابراز نگرانی از اجرای حکم دلارام علی، ابراز این مورد که چنانچه دلارام علی به زندان برده شود ، سازمان عفو بین الملل او را زندانی ای محکوم به اشاعه آگاهی خواهد دانست که تنها به خاطر تمرین صلح طلبانه حق آزادی بیان و گرد همایی در روز 22 خردا 85 برای فعالیتهایش در راستای اشاعه حقوق زنان در ایران محکوم شده است و درخواست برای توقف حکم دلارام علی که باید حذف شود، .. به زبانهای فارسی ، عربی ، انگلیسی و فرانسوی و یا به هر زبان دیگری به مقامات مربوطه در ایران به فوریت تمام ، ارسال دارند .

ادامه مطلب

سایت حکومتی جام جم آنلاین: زن خياباني که به اتهام قتل پسر 5 روزه اش در زندان به سر مي برد، روز گذشته از سوي قضات شعبه 71 دادگاه کيفري استان تهران به قصاص و 100 ضربه شلاق محکوم شد.

14 شهريور سال گذشته ، زني با مرکز فوريت هاي پليسي 110 تهران تماس گرفت و بيان کرد که يکي از مددجويان مرکز بهزيستي در شمال تهران پسر 5 روزه اش را با چاقوي ميوه خوري کشته است.

با گزارش موضوع به کلانتري 123 نياوران ، ماموران به محل حادثه عزيمت کردند و با کشف جسد نوزاد پسر در ميان زباله ها، مادر وي را به نام سهيلا دستگير و به مرکز پليس منتقل کردند که در بازجويي هاي پليسي به جرم خود اعتراف کرد و پس از بازسازي صحنه قتل روانه زندان شد.

متهم در دفاع از خود گفت: در يک خانواده نابسامان بزرگ شدم. در 16 سالگي همراه پسر مورد علاقه ام فرار کردم و پس از 4 سال زندگي پنهاني ، او براثر سانحه تصادف فوت کرد و من تنها ماندم و چون راه بازگشتي به منزل پدري ام نداشتم ، با افراد مختلفي ارتباط پنهاني برقرار کردم و فرزندم حاصل اين رابطه هاي نامشروع بود، او راکشتم تا زندگي اش مثل من سياه نشود.

وی با تجديد قرار بازداشت موقت روانه زندان رجايي شهر کرج شد و قاضي عزيز محمدي ، رئيس شعبه 71 دادگاه کيفري استان تهران پس از مشورت با چهار قاضي مستشار، روز گذشته او را به قصاص و 100 ضربه شلاق محکوم کرد

 پس از گذشت یک ماه از بازداشت و بی خبری از روناک صفازاده ، دیروز 13 آبان 1386 هانا عبدی فعال دیگر حقوق زنان و کمپین در کردستان بازداشت شد. او دوست و همراه روناک صفازاده و از اعضای انجمن زنان آذر مهر زنان کردستان است.

طبق گفته خانواده او، هانا را ماموران امنیتی در خانه پدر بزرگش در سنندج بازداشت کردند. ماموران که حدود 7 نفر بودند، پس از بازداشت هانا، به خانه پدر او رفتند و پس از بازرسی خانه کیس کامپیوتر هانا و چند دفترچه حقوقی کمپین را با خود بردند.

هانا 21 سال دارد، دانشجوی رشته روان شناسی در دانشگاه پیام نور بیجار است و در جمع آوری امضا برای کمپین فعال بوده است.به نظر می آید که تلاش برای بی صدا کردن صدای حق طلبانه زنان ابعادی تازه و گسترده یافته است.

دیروز دلارام علی در تهران حکم زندان گرفت، هانا عبدی در سنندج بازداشت شد و روناک صفازاده هم همچنان در بازداشت به سر می برد.

سایت تغییر برای برابری:

حکم دادگاه تجديد نظر دلارام علي، فعال جنبش زنان، که در تاريخ هشتم خرداد سال جاري برگزار شد صبح امروز اعلام شد.

دلارام علي 22 خرداد سال85 در تجمعي اعتراضي زنان نسبت به قوانين تبعيض آميز در ميدان هفت تير همراه با ضرب و شتم شديد دستگير شد که دست وي در اثر ضرب و شتم مامورين نيروي انتظامي شکست.

حکم اوليه اين فعال جنبش زنان، دو سال و ده ماه حبس و 10ضربه شلاق بود که دادگاه تجديدنظر دو سال و شش ماه زندان و ده ضربه شلاق را براي وي تاييد کرد.

گزارش ها حاکي از آن است که اين حکم به دايره اجراي احکام ارسال شده و ماموران اين دايره به وکيل دلارام علي اخطار داده اند که موکلش بايستي هرچه سريع تر خودش را براي اجراي حکم معرفي کند.

صدور اين حکم براي اين فعال جنبش زنان يکي از سنگين ترين احکامي است که طي ساليان اخير براي فعالين اجتماعي – سياسي ايران صادر شده است. تاييد حکم حبس و شلاق براي دلارام علي و فراخواني او از سوي دايره اجراي احکام جهت اجراي اين حکم سنگين نشان از دور جديد برخورد حاکميت با فعالين مدني ايران دارد.

لازم به ذکر است چندي پيش اعلام شد دادگاه رسيدگي کننده به جرايم مامورين نيروي انتظامي، ايشان را از اتهام ضرب و شتم فعالين زن در22خرداد 85 در ميدان هفت تير تبرئه کرده است. دلارام علي با نگارش يادداشتي به اين حکم اعتراض کرده بود.

حکم دادگاه تجديد نظر دلارام علي، فعال جنبش زنان، که در تاريخ هشتم خرداد سال جاري برگزار شد صبح امروز اعلام شد.

دلارام علي 22 خرداد سال85 در تجمعي اعتراضي زنان نسبت به قوانين تبعيض آميز در ميدان هفت تير همراه با ضرب و شتم شديد دستگير شد که دست وي در اثر ضرب و شتم مامورين نيروي انتظامي شکست.

حکم اوليه اين فعال جنبش زنان، دو سال و ده ماه حبس و 10ضربه شلاق بود که دادگاه تجديدنظر دو سال و شش ماه زندان و ده ضربه شلاق را براي وي تاييد کرد.

گزارش ها حاکي از آن است که اين حکم به دايره اجراي احکام ارسال شده و ماموران اين دايره به وکيل دلارام علي اخطار داده اند که موکلش بايستي هرچه سريع تر خودش را براي اجراي حکم معرفي کند.

صدور اين حکم براي اين فعال جنبش زنان يکي از سنگين ترين احکامي است که طي ساليان اخير براي فعالين اجتماعي – سياسي ايران صادر شده است. تاييد حکم حبس و شلاق براي دلارام علي و فراخواني او از سوي دايره اجراي احکام جهت اجراي اين حکم سنگين نشان از دور جديد برخورد حاکميت با فعالين مدني ايران دارد.

لازم به ذکر است چندي پيش اعلام شد دادگاه رسيدگي کننده به جرايم مامورين نيروي انتظامي، ايشان را از اتهام ضرب و شتم فعالين زن در22خرداد 85 در ميدان هفت تير تبرئه کرده است. دلارام علي با نگارش يادداشتي به اين حکم اعتراض کرده بود.

سيدمحمد سيف‌زاده، وكيل مدافع مادر زهرا كاظمي در گفت‌وگو با خبرنگار حقوقي ايسنا اظهار داشت: در ملاقاتي كه من با قضات پرونده داشتم اظهار كردند كه تا آخر اين هفته راي اين پرونده صادر خواهد شد.

وي با ابراز گله از اينكه پس از آخرين جلسه دادگاه صدور راي بيش از حد معمول به درازا كشيده است، تصريح كرد: با توجه به جو جلسه دادگاه به نظر مي‌رسد قضات، بسياري از اعتراضات ما را وارد خواهند دانست.

در پي رسيدگي به  پرونده هاي 33 نفر از فعالان حقوق زنان  كه از 5 آبان شروع شده و به مدت 2 ماه ادامه دارد 

اين اقدامات  دستگاه قضايي  كه در جهت سركوب و فشار هر چه بيشتر روي زنان  انجام ميشود قبل از هرچيز توهيني است به كسانيكه ميخواهند همه مسائل را در چارچوب قانوني آن حل نمايند و توهين به قانون است البته قانوني كه آقايان خود نوشته اند و خود نيز اولين نقض كننده آنند!!!

 چرا  و به چه دليل فعالين زن ما  كه در كمال مسالمت  خواهان رفع تبعيض عليه زنان بودند بايد به محاكمه كشيده شوند؟

مگر تلاش براي زندگي آزاد و به دور از هرگونه تبعيض و نابرابري جرم محسوب ميشود؟

مگر نيمي از بدنه جامعه مارا زنان تشكيل نمي دهند ؟ پس چرا اين چنين فقط و فقط به دليل بيان پايه اي ترين خواسته هاي به حق خود بايد دادگاهي شده و به محاكمه كشيده شوند ؟

البته كه به خوبي پيداست كه هرگاه كاري جدي ميشود و مي رود كه به بار بنشيند از جمله امضاء گيري كمپين  شاهديم كه چگونه مانع تراشي شده و بجرم واهي حقوق اوليه را زير پا گذاشته و به بگير وببند دست ميزنند بله اين نخستين بار نيست لابد كه آخرين هم نخواهد بود و ما ميتوانيم ازاين همه سركوب و دستگيري اين را در يابيم

رسيدگي به پرونده اين 33 نفر از فعالين حقوق زن هم كه به بهانه واهي و  خودساخته  اقدام عليه امنيت ملي ناميده ميشود درست به همين دليل است چون پيشا پيش آينده نگري كرده اند كه اگر اين چنين فضاي ارعاب و ترس درجامعه  بوجود نياورند كنترل از دستش خارج ميشود  ويك ميليون  امضاء محقق ميشود وبعد ...

آري بايد ديد كه چه كساني و از چه وحشت دارند حال كه  درست درآستانه 4 آذر روز جهاني حذف خشونت عليه زنان هستيم روزي كه متعلق به همه زنان جهان  است  يعني نيمي از جامعه بشري ,وبايد اينچنين روزي فرياد برداشته و حق زندگي عادلانه را طلب كنيم ما نيز به استقبال آن مير ويم و همصدا و همدل با تمام زنان آزاد انديش ميگوييم آزادي حق مسلم ماست ميگوييم نمي توان خشونت برزنان را ادامه داد و ميگوييم بايد يكي شوم كين درد مشترك هرگز جدا جدا درمان نميشود.

به قلم ثريا آزادفر

 

 

تو پرنده مجروح

وقتي شوق زندگي را

در پر سبز پرواز

بيدار ميكردي

صيادان در كمين نشسته

تورا به ضرب گدازه سرب ميخواندند

اما تو به خاك نيافتاده گريختي

تورا ضربان نبض زندگي

سراسيمه به سرزمين دور فرا خواند

زخم تو از درد لبريز بود…

بيرون,نهالهاي بلند

به نوازش بادهاي رهگذر ايستاده بودند

و آسمان در پهنه شكوه آبي خود

بر آه نگاه تو آغوش گشوده بود

و نغمه شور انگيز همسفران تو

بي وقفه به گوش ميرسيد

زندگي به انتظار توايستاده بود

ولي هراس تو از رفتن بود

هرچه بود در آن گريزگاه

در امان بودي!

روزي در نسيم آرام صبحگاهي

وقتي آسمان در آواز آفتاب بيدار شد

دريچه قفس را بگشودي

هواي رفتن بر سر داشتي

ارتفاع در انتظار تو بود…

روزي در تابش شعاع نور بي مهار

از كمند تسليم نگاهت خيز برداشتي

و بر شاخه اي نشستي

و باز خيزي ديگر و شاخه اي ديگر

از اسارت بال كشيدي

روشنايي در انتظار تو بود

و از ايستگاه شاخه ها گذر كردي

آوايت در اوج طنين انداخت

در دامن آسمان دل باخته ات

به آزادي پرواز كردي

سایت کانون زنان ایرانی: نزدیک به سه هفته از مرگ دکتر زهرا می گذرد. خانواده اش، سوگوار مرگ ناباورانه فرزندشان هستند. هنوز نگاه شاد و سرشار از زندگی زهرا را در آخرین خداحافظی فراموش نکرده اند. آنها هرگز چنین پایان غم انگیز و بی رحمانه ای را برای زندگی زهرای از دست رفته شان تصور نکرده بودند. جسم بی جان او اکنون در بهشت زهرا آرام گرفته است و پدر سالخورده و مریض در پی شکایت به اتهام قتل دخترش از ستاد امر به معروف همدان بین تهران و دادگستری همدان همراه با بار سنیگن غم در رفت و آمد است. هنوز وقت دادگاه داده نشده است و پرونده در مرحله بازپرسی است.

برادر زهرا می گوید :”ما به خودکشی اعتقاد نداریم، می گوییم زهرا به قتل رسیده است و با همین اتهام از ستاد امر به معروف شکایت کردیم چون دلایل و شواهد بسیاری وجود دارد و ضمیمه پرونده است که نشان می دهد قتل صورت گرفته است با این وجود نمی دانیم چه نتیجه ای از دادگاه خواهیم گرفت.”

در مورد اینکه گفته می شود گواهی پزشکی قانون مبنی بر سالم بودن بکارت درست نبوده و زیر فشار ستاد امر به معروف برای سرپوش گذاشتن به تجاوز و سپس قتل صادر شده است می گوید: “در درست یا نادرست بودن گواهی پزشکی قانونی اطلاع دقیقی نداریم. وقتی ما جسد زهرا را تحویل گرفتیم بلافاصله دفنش کردیم و از نظر روحی در وضعیتی نبودیم که خودمان به فکر گرفتن گواهی دیگری از پزشکی قانونی بیافتیم. مرگ زهرا آنهم به این شکل برای ما دور از انتظار بود .او داوطلبانه درحال خدمت به هموطنان مناطق محروم بود. با وجود این که می توانست به خاطر آزاده بودن پدر از انجام دوره ی طرح معاف باشد ولی به دلیل شوق به خدمت بیشتر داوطلبانه برای این وظیفه پیش قدم شده بود.”

پدر زهرا از زندانیان سیاسی در رژیم سابق بوده و طبق قانونی که سال های زندان معادل آزادگی محسوب می شود، از قانون اجباری خدمت پزشکان در مناطق محروم معاف بوده است .

دکتر پ.م همکار و هم اتاقی زهرا در گزارش وبلاگ یک پزشک دیگر، می گوید: ” زهرا به اصرار خودش و برا ی اینکه حقوقی داشته باشد به اینجا آمده بود و مشکلات و درگیری های معمولی همه ما را داشت. البته این اواخر روحیه اش خیلی هم بهتر و شاداب تر شده بود از فروردین ماه با یکی از گوینده های رادیو به اسم حمید آشنا شده بود و قرار بود با هم ازدواج کنند.”

او رابطه بین زهرا و حمید را خیلی عاشقانه و احساسی می خواند و ادامه می دهد : “حمید استخدام صدا و سیمای تهران بود (البته اکنون به علت ماجرای مرگ زهرا اخراج شده است) و شنبه شب ها ساعت دوازده در رادیو فرهنگ یک برنامه ادبی را اجرا می کرد که زهرا شنونده پر و پا قرص این برنامه بود و این رادیو گوش دادن او در پانسیون همیشه موضوع شوخی بچه ها با زهرا بود . حمید جمعه ها در همدان یک برنامه رادیویی را کارگردانی می کرد و مجبور بود پنج شنبه ها از تهران به همدان بیاید و معمولا سعی می کردند در این فاصله کوتاه هم دیگر را ببینند. قرارهایشان هم همیشه در پارک بود.”

دکتر پ.م اعتقاد دارد زهرا کاملا یک دختر مذهبی بود و می گوید:” دستگیری او به جرم بی حجابی و آرایش غلیظ خیلی بی معنی است. همیشه مانتوی بلند و مقنعه سر می کرد و این بحث همیشگی من با او بود که اصرار داشتم اگر کمی مقنعه اش را عقب ببرد و کمی آرایش کند خیلی خوش تیپ تر می شود، اما زهرا هیچ وقت حرف من را قبول نمی کرد و می گفت که حمید مرا همین طوری دیده و می داند که من همیشه همین طور هستم. باز هم می گویم و تکرار می کنم زهرا یک دختر کاملا مذهبی و مقید بود و این نهایت بی شرافتی است که بخواهند بازداشت او را و خون ریخته او را این چنین لوث کنند. زهرا فارغ التحصیل دانشگاه تهران بود. پزشک این مملکت بود جزو باهوش ترین و درس خوان ترین بچه های نسلی بود که سال ۷۷ کنکور دادند. خانواده زهرا و دوستانش به او افتخار می کنند.

دکتر زهرا به قتل رسیده یا خودکشی کرده است؟
كانون زنان ايراني: نزدیک به سه هفته از مرگ دکتر زهرا می گذرد. خانواده اش ،سوگوار مرگ ناباورانه فرزندشان هستند هنوز نگاه شاد و سرشار از زندگی زهرا را در آخرین خداحافظی فراموش نکرده اند. آنها هرگز چنین پایان غم انگیز وبی رحمانه ای را برای زندگی زهرای از دست رفته شان تصور نکرده بودند .جسم بی جان او اکنون در بهشت زهرا آرام گرفته است و پدر سالخورده و مریض در پی شکایت به اتهام قتل دخترش از ستاد امر به معروف همدان بین تهران ودادگستری همدان همراه با بار سنیگن غم در رفت و آمد است. هنوز وقت دادگاه داده نشده است وپرونده در مرحله بازپرسی است .

برادر زهرا می گوید :"ما به خودکشی اعتقاد نداریم ، می گويیم زهرا به قتل رسیده است وبا همین اتهام از ستاد امر به معروف شکایت کردیم چون دلایل و شواهد بسیاری وجود دارد و ضمیمه پرونده است که نشان می دهد قتل صورت گرفته است با این وجود نمی دانیم چه نتیجه ای از دادگاه خواهیم گرفت."

در مورد اینکه گفته میشود گواهی پزشکی قانون مبنی بر سالم بودن بکارت درست نبوده و زیر فشار ستاد امر به معروف برای سرپوش گذاشتن به تجاوز و سپس قتل صاردشده است می گوید:"در درست یا نادرست نبودن گواهی پزشکی قانونی اطلاع دقیقی نداریم. وقتی ما جسد زهرا را تحویل گرفتیم بلافاصله دفنش کردیم و از نظر روحی دروضعیتی نبودیم که خودمان به فکر گرفتن گواهی دیگری از پزشکی قانونی بیافتیم مرگ زهرا آنهم به این شکل برای ما دور از انتظار بود .او داوطلبانه درحال خدمت به هموطنان مناطق محروم بود با وجود این که می توانست به خاطر آزاده بودن پدر از انجام دوره ی طرح معاف باشد ولي به دلیل شوق به خدمت بیشتر داوطلبانه برای این وظیفه پیش قدم شده بود."

پدر زهرا از زندانيان سياسي در رژيم سابق بوده و طبق قانونی که سال های زندان معادل آزادگی محسوب مي شود، از قانون اجباری خدمت پزشکان در مناطق محروم معاف بوده است .

دکتر پ.م همکار و هم اتاقی زهرا در گزارش وبلاگ یک پزشک دیگر، می گوید: " زهرا به اصرار خودش وبرا ی اینکه حقوقی داشته باشد به اینجا آمده بود و مشكلات و در گيري هاي معمولي همه ما را داشت البته اين اواخر روحيه اش خيلي هم بهترو شاداب تر شده بود از فروردين ماه با يكي از گوينده هاي راديو به اسم حميد آشنا شده بود و قرار بود با هم ازدواج كنند."

اورابطه بین زهرا و حمید را خيلي عاشقانه و احساسي می خواند و ادامه می دهد : "حميد استخدام صدا و سيماي تهران بود (البته اکنون به علت ماجرای مرگ زهرا اخراج شده است)و شنبه شب ها ساعت دوازده در راديو فرهنگ يك برنامه ادبي را اجرا مي كرد كه زهرا شنونده پر و پا قرص اين برنامه بود و اين راديو گوش دادن او در پانسيون هميشه موضوع شوخي بچه ها با زهرا بود . حميد جمعه ها در همدان يك برنامه راديويي را كارگرداني مي كرد و مجبور بود پنج شنبه ها از تهران به همدان بيايد و معمولا سعي مي كردند در اين فاصله كوتاه هم ديگر را ببينند . قرارهايشان هم هميشه در پارك بود.

دکتر پ.م اعتقاد دارد زهرا كاملا يك دختر مذهبي بود و می گوید:" د ستگیری او به جرم بی حجابی و آرایش غلیظ خیلی بی معنی است. هميشه مانتوي بلند و مقنعه سر مي كرد و اين بحث هميشگي من با او بود كه اصرار داشتم اگر كمي مقنعه اش را عقب ببرد و كمي آرايش كند خيلي خوش تيپ تر مي شود اما زهرا هيچ وقت حرف من را قبول نمي كرد و مي گفت كه حميد مرا همين طوري ديده و مي داند كه من هميشه همين طور هستم . باز هم مي گويم و تكرار مي كنم زهرا يك دختر كاملا مذهبي و مقيد بود و اين نهايت بي شرافتي است كه بخواهند بازداشت او را و خون ريخته او را اين چنين لوث كنند. زهرا فارغ التحصيل دانشگاه تهران بود . پزشك اين مملكت بود جزو باهوش ترين و درس خوان ترين بچه هاي نسلي بود كه سال 77 كنكور دادند . خانواده زهرا و دوستانش به او افتخار مي كنند."

سایت کمپین شیراز

خبرنامه امیرکبیر: در پی برگزاری جلسه پرسش و پاسخ دختران دانشجوی ساکن یکی از خوابگاه های دانشگاه امیرکبیر با مدیرکل دانشجویی این دانشگاه، ۸ نفر از این دانشجویان به کمیته انضباطی احضار شدند.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر فراهانی، مدیرکل فرهنگی دانشگاه، از چندی پیش با حضور در خوابگاه دختران دانشجو، ایشان را در مورد روابط دوستی شان مورد بازخواست قرار می داد. فراهانی همچنین دستور داده بود هر شب در خوابگاه های دخترانه حضور و غیاب به عمل آید و دانشجویان که بدون اعلام قبلی در خوابگاه حضور ندارند به کمیته انضباطی احضار شوند.

دختران دانشجوی ساکن خوابگاه ناجیان در اعتراض به این رفتارها و دیگر سیاست های محدودکننده اداره کل فرهنگی هفته گذشته، ضمن تجمع در صحن خوابگاه نسبت به عملکرد مدیرکل فرهنگی دانشگاه اعتراض کردند. که این تجمع کوچک به برگزاری جلسه پرسش و پاسخ با فراهانی، مدیرکل دانشجویی، دانشگاه انجامید.

پس از برگزاری این جلسه پرسش و پاسخ، کمیته انضباطی ۸ نفر از دانشجویانی که در این جلسه انتقادات تندی را علیه فراهانی مطرح کرده بودند، را احضار کرد و اتهام بر هم زدن نظم دانشگاه و خوابگاه را به ایشان تفهیم کرد.

از میان نزدیک به 20 دانشجویی که دیروز توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به تدریج تا ساعات اولیه بامداد امروز آزاد شدند، 3 دانشجو به درخواست وزارت اطلاعات در بازداشت باقی ماندند و برای انجام تحقیقات تحویل مامورین این وزارتخانه شدند. در پی تجمع روز گذشته دانشجویان در دانشگاه علامه، آرمان صداقتی، عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی امیرکبیر، بهنام سپهرمند، عضو انجمن دموکراسی خواه دانشگاه تهران، و مازیار سمیعی، دانشجوی محروم از تحصیل دانشگاه علامه، به همراه جمعی دیگر از دانشجویان دستگیر شدند. نیروهای امنیتی و انتظامی در حالی که از روز گذشته به تدریج دانشجویان بازداشت شده را آزاد کرده بودند، به درخواست وزارت اطلاعات صداقتی، سپهرمند و سمیعی را در بازداشت نگاه داشتند. از محل نگه داری این سه دانشجو و زمان آزادی آن ها اطلاعات دقیقی در دست نیست

 

بار ديگر دستان قوانين تبعيض جنسيتي  خون يك زن بيگناه ديگر را بر زمين ريخت وباز بايد پرسيد دكتر زهرا بني عامري گناهش چه بود؟! وچراچنين  رخدادي ؟؟!

به نقل از خبرنامه بوعلي در ارتباط با اعدام نابهنگام و ناعادلانه خانم دكتر زهرا بني عامري مطلع شديم  كه صبح روز جمعه نيروهاي سپاه پاسداران در حوالي “پارك مردم” همدان كه به طور مستمر درآنجا گشت ميداده اند در نهايت وي را به زور سوار بر خودرو كرده و با خود ميبرند و در مقابل اعتراض مردم فرياد هاي دختر را به دليل بيماري اش وانمود مي کنند!طي اعتراف مقامات قضايي همدان  قتل زهرا خودكشي  نيست  و احتمال مرگ توسط سم يا ... قبل از حلق آويز شدن محتمل است.

انجمن زنان آواي روزضمن محكوم كردن اين جنايت آشكار عليه زنان بي پناه كشور, همدردي خودرا با خانواده ايشان اعلام كرده و تاكيد ميكند اين اولين وآخرين جنايت از اين نوع نبوده ونيست و از تمام زنان آزاد انديش كشور ميخواهد در برابرچنين اقدامات فجيع و غير انساني سكوت نكنند و عليه آن به اعتراض برخيزندتا از بوقوع پيوستن چنين فجايايي  جلوگيري به عمل آيد.

آزاد زيستن حق مسلم ماست

انجمن زنان آوای روز

 

 

با درود به تمامي مبارزين راه آزادي
ضمن قدردارني از فعاليت تمامي جنبشهاي رهائي بخش ايران زمين خواهشا حمايت و نقد خود را در ارتباط با مقاله ذيل براي انجمن ارسال نمائيد.
avaye_rooze86@yahoo.com

جنبشهاي راديكال دانشجويي را الگو بگيريم!
به قلم دريا ستايش
*  *  *
در نگاهي اجمالي به جنبشهاي فزاينده دانشجويان دلير سراسر ميهن به ويژه قيامهاي قهرمانانه دانشجويان پلي تكنيك و اتحادي كه در ادامه آن ميان تمامي ياران دانشگاهي در سراسر ميهن شكل گرفت به اين واقعيت پي ميبريم كه همبستگي و اتحاد و تن ندادن به رعب و وحشت و كوتاه نيامدن از هر آنچه حق انسان است,نقش شايان ذكري در پيش برد اهداف و آرمانهاي هر جنبشي دارد.كما اينكه در اين راستا شاهد بوديم چگونه دولت حاكم در مقابله با خيزشهاي رو به اوج دانشجويان دست بالا كرده و توان رويارويي با آنان را ندارد.در اين جا اين سوال محوري براي تمام جنبشهاي فعال و آزادي خواه كشور مطرح ميشود كه به راستي چه مكانيزمي اين مسير را براي قشر پيشتاز و بالنده كشور يعني قشر دانشجو باز و فراخ نموده است؟!شايد بهتر باشد كه اين سوال را با اشاره به نمونه هاي مشخص از فعاليتهاي دانشجويان دلير پلي تكنيك به طور خاص حركت اخير آنان كه در اعتراض به احكام صادره به 3 دانشجوي فعال اين دانشگاه(احمد قصابان-مجيد توكلي-احسان منصوري) صورت گرفت پاسخ دهيم.
واقعيت اصلي اين است كه رويارويي دانشجويان با احمدي نژاد و خطاب كردن او با شعارهايي از قبيل “ديكتاتور,فاسدو...” خود نشان بارز اين حقيقت است كه ابزارهاي فشار بر روي دانشجويان كاربرد پيشين را ندارد و آنچه امروزه براي دانشگاه مطرح است برقراري دموكراسي و حكومتي است كه مردم ايران و خصوصا دانشگاهيان شايسته آن هستند.
اما در اين بين نقش ما زنان در ايجاد چنين اتحادي در ميان دانشجويان و همچنين در ميان جنبشها و تشكلهاي زنان در سراسر ميهن در كجا نهادينه ميشود؟
اين سوال را نيز با نگاهي به پيشينه مبارزاتي جامعه ايران به خوبي ميتوانيم پاسخ دهيم.مبارزات تمام اقشار جامعه از دانشجويان تا فرهنگيان و كارگران,جنبشهاي ما زنان را به اين باور ميرساند كه به طور واقعي در مقايسه با راديكاليزم دانشگاه و دانشجو چندين مدار عقب تر حركت ميكنيم! بله! اين همان نقطه كليدي و نقطه ضعف جنبش زنان در روياروي با حكومت ظلم و نابرابر است.اين برخوردي بسيار پاسيو و ضعيفه(كه البته ماهيت واقعي ما نيست) در برابر احقاق حقوق حقه خودمان است.ما زنان به ميزاني كه اين حقيقت را باور كنيم گامهايي بسيار كيفي در اين مسير برخواهيم داشت و در روند رشد و تكوين جنبشهاي آزادي خواهانه زنان نقش به سزايي ايفا خواهيم كرد و در غير اين صورت در همين نقطه استپ زده و به حاكمان بر مسند اجازه خواهيم داد كه نوك پيكان جنگ نابرابرشان را همچنان در حلقوم ما فرو برند.پس باور داشته باشيم كه الگو برداري از دانشجويان در اين زمينه يعني در اتحاد و كوتاه نيامدن در زمينه خواسته ها و تسليم احكام و فشارهاي آنان نشدن,رمز و شاه كليد اصلي رسيدن به آرمان آزادي است.
پاينده و پيروز باشيد
 

 

اعدام صغري نجف پور را محكوم ميكنيم

 

 

  همانطوركه ميدانيد “صغري نجف پور”دختر جوان گيلكي پس از تحمل 17 سال اسارت در زندانهاي حكومتي در آستانة اعدام قرار گرفته است.صغرا بعد از 17 سال از زندان آزاد شد ولي بعد 1 ماه براي اعدام به زندان برگردانده شد.اين دختر نگون بخت كه از سن 9 سالگي درازاي چند گوني برنج براي كلفتي به خانواده اي فروخته شده بود در سن 13 سالگي به اتهام قتل فرزند خانواده بازداشت و به اعدام محكوم ميشود.وي در آغاز اتهام را پذيرفته بود اما بعدها بارها منكر آن شده و اعترافات خود را ناشي از ترس و اضطراب عنوان كرده بود.صغري يكبار در 17 سالگي به پاي چوبه دار ميرود اما اعدام صورت نميگيرد و او 13 سال ديگر را در بلاتكليفي مرگ آور در سلولهاي زندان به سر ميبرد و در پي سالها اسارت جسم و رواني بسيار رنجور مي يابد.قراين حاكي ازاين است در حالي كه آزادي او به قيد وثيقه اميدها را برا ي نجات جان وي روشن كرده بود اما اولياي دم در پي بازگشت صغري به زندان و اجراي سريع حكم قصاص هستند! در اين شرايط خطر اعدام اين دختر جوان بسيار جدي است.

انجمن زنان آواي روز ضمن محكوم و رد كردن حكم غير انساني  اين دختر جوان كه تمام زندگيش در زندان بر باد رفته است, از تمام هم وطنان شريف خواستار حمايت از عدم اجرااين  حكم ناعادلانه  هستيم.

ضمنا انجمن آواي روز تاكيد دارد كه مجامع بين المللي و صليب سرخ و ارگانهاي حقوق بشري بدون تاخير و براي جلوگيري از اجراي حكم هايي ازاين دست  و به طورخاص اعدام صغري نجف زاده بايد اقدام جدي نموده و نظام حكومتي كشور  را در اين زمينه ها در محدوديت جدي قرار دهند.

 

احكام غير انساني ملغي بايد گردد

انجمن آواي زنان

http://avayerooz.blogfa.com

avaye_rooz@yahoo.com

 آبان 1386 برابر با اكتبر2007

اشك ريختن  براي يك دختر اهل بوليوي؟؟ !!!

چند روز پيش يكي از دوستان دوران راهنمايي ام رو ديدم , بعد از مدتي صحبت شروع كرد به تعريف يك ماجراي تكراري :

عصر روز پنجشنبه بود , با تعدادي از دوستان رفته بوديم مركز خريد , توي پياده رو دختركي تقريبا 10-9 ساله جلومون رو گرفت و طبق معمول با اصرار و التماس ميخواست كه آدامسهاش رو بخريم . يكي از بچه ها جلو رفت و چند تا آدامس خريد و به اين ترتيب خودش  رو با اين به اصطلاح كار خير راضي كرد . يكي ديگه به جاي خريد آدامس چند توماني كف دستش گذاشت , دوست ديگه خوراكي اي از توي كيفش بيرون آورد و بهش داد و ......

از دخترك سوال كردم اسمت چيه؟

گفت  : محبوبه

_ چند سالته ؟

_ 10 سال .

_مدرسه مي ري ؟

_ نه , دوسا له كه ديگه مدرسه نمي رم .

خلاصه , كلي سوال و جواب ديگه  , كه جوابهاش هيچكدوم برام تازگي نداشت . روزانه اينقدر از اين ماجراها مي بينيم و ميشنويم كه آخرش همه به يك چيز ختم ميشه . ( افتادن توي باندي كه مورد سوء استفاده جسمي و در نهايت هم حتما كه سوء استفاده جنسي .)

آره  , هيچكدومش تازگي نداشت , بدتر از اينها رو هم شنيديم و ديديم .

ولي يه جرقه اي توي ذهنم زد, بدجوري اعصابم رو خط خطي مي كرد.

همين ؟؟؟!!!!

يكي ازش آدامس بخره ؟ !! يكي بهش پول بده ؟!!  يكي دستي به سرش بكشه؟!!  بعدش هم بگذره و تموم بشه بره؟؟؟

سوالها بود كه يكي يكي توي دهنم مي اومد .

آيا بهش كمك كرديم ؟!

گيريم كه روزانه با صدتا از اين موارد رو به رو بشي  و در توانت باشه كه بيشتر از اينها كمكش كني ,

چيزي حل ميشه ؟ قانوني عوض ميشه ؟ حقي گرفته ميشه ؟  نه ,نه ,نه ,نه,....... همه اش نه بود .

ولي يه چيزي حل مي شه . آره يه چيزي به ظاهر حل ميشه . خيال من و امثال من به طور لحظه اي راحت ميشه  كه كمكي كرديم , كار خيري كرديم , ..... كه بله وجدان انساني  را خفه كرده و ساكتش كنيم .

ولي ندانسته , تا عمقش بهش خيانت كرد يم ! 

آخه دخترك گفته بود كه  اگه اون آدامسها رو تا شب نفروشه  توي خونه راهش نميدن , يعني بايد همه پولهايي رو كه ميگيره بده به رئيسش !!!

آخرش ديدم همه كمكهامون در نهايت ميره توي جيب اون به اصطلاح رئيس .

يه دفعه احساس كردم با دستهاي خودمون داريم هرچه بيشتر وجود اين باندهاي تباهي  و نكبت  و اين كودكان خيابوني رو مشروع مي كنيم .

وقتي حرفهاش به اينجا رسيد  توي دلم گفتم  خوبه كه همينقدرش رو هم فهميده و اونوقت با خودم گفتم

كجا رئيس دولت مهر ورز كه وقتي يك دختر واكس زن, رو توي خيابونهاي بوليوي  ميبينه  اشك مي ريزه  و ميگه دلم ميخواست يك ساعت  اون دخترك رو در آغوش مي گرفنم و گريه مي كردم.  !!!!!!!!

كجاست  اين آقاي مهر ورز  كه هزار هزار نونهال ميهنمون رو در گوشه و كنار خيابونها ببينه ؟؟!!

آيا بحث فقط ديدن و نديدنه ؟!

چه كسي به اين جوانه ها و نهالان نوپا مي انديشه؟

چه كسي به اين دردها و رنجها نقطه پايان ميگذاره؟

راستي آيا منشا و ريشه اين همه حرمان و بدبختي , اين باند و اون بانده ؟!

البته كه ديگه عامل اصلي اين آسيبهاي اجتماعي بركسي پوشيده نيست  و همگي به خوبي مي دانند كه اين همه , محصول سياست غلط  حاكمان بر مسند است .  ولي چاره چيست ؟

آيا كمك به يك نفر , دونفر مسئله اي را حل ميكنه ؟ در جامعه اي كه 80 درصد زير خط فقر هستتند  چه كمكي مي تونه  كار ساز باشه ؟ البته كه هر وجدان انساني اي نمي تونه خودش رو از ديد نگاههاي معصومانه اين كودكان خياباني دور نگاه داره و بي تقاوت رد بشه و چه خوب كه هر كس به نحوي ميخواد مرحمي بر زخمهاي اين نوشكفته ها باشه.  ولي بايد چاره اي عميق  انديشيد .

چاره چيست ؟

بر ماست كه با آگاهي از وضعيت اجتماعي موجود, هر چه بيشتر در راستاي اهداف مشترك , با وحدت و همبستگي, ذره اي از خواسته هاي برحق انساني كوتاه نياييم و همچنان در دفاع از حقوق زنان و كودكان كه فشار را به طورمستمر با گوشت و پوست خود لمس مي كنند حاضربه پرداخت هزينه هر چندمنجربه حكم احضار , اتهامهاي واهي ,حكمهاي تعليقي و ..... باشيم و همصدا  و هم دست با هم صداي در گلو خفته اين قربانيان را فرياد كنيم  و تا گرفتن حق قانوني خويش آرام ننشينيم .

 

 

 

 

در هفته هاي اخير سرکوب و اختناق و ترور و اعدام شکل هاي تازه و ابعاد گسترده يي يافته است. از سويي مطالباتِ آزاديخواهانه مردم رو به فزوني نهاده است و از سويي ديگر حاکميت در مقابله با موج حق طلبي، حربه يي جز تشديدِ سرکوب نيافته است.

پس از مدتها بازداشتِ دانشجويانِ دانشگاهِ پلي تکنيک، سرانجام سه تن از آنان به بهانه هاي جعلي به مدت دو تا سه سال به زندان محکوم شدند. يکي از فعالانِ کارگري و مدافعِ آزادي کارگران زنداني، در شهر سنندج، در نزديکي خانه اش مورد ترورِ نافرجام قرار گرفت. يعقوب يادعلي، داستان نويس، صرفا به جرم نوشتن، به يک سال زندان محکوم شد. شگفت آن که براي اين نويسنده شرط گذاشته اند که يا به زندان برود يا چهار مقاله سفارشي درباره "شخصيت هاي فرهنگي، هنري و ..." به رشته تحرِير درآورد.

تشديدِ فشار و دخالتهاي بي جا درخصوصي ترين امورِ زندگي مردم، به ويژه جوانان و زنان، به فاجعه، قتل و خودکشي انجاميده است. از اين گذشته، اعدامها به بهانه هاي گوناگون ادامه دارد.

کانون نويسندگان ايران بر پايه منشور خود، ضمنِ محکوم کردنِ سرکوب و اعدام و ترور خواهانِ پايان بخشيدن به هرگونه سانسور و حذفِ فرهنگي و وحشت آفريني است و به روال گذشته به حمايت خود از همه آزاديخواهان و فعالانِ اجتماعي ادامه مي دهد.

کانون نويسندگان ايران

صبح ديروز ماموران نهاد رياست جمهوري کامپيوتر شخصي (لب تاپ )سوسن طهماسبي، فعال حقوق زنان را در حالي که براي انجام سفري قصد خروج از کشور را داشت ضبط کرده و با خود بردند.

طهماسبي با اعلام اين خبر افزود:” من از اين ماموران که لباس شخصي به تن داشتتند کارت شناسايي و حکم تفتيش کامپيوتر را درخواست کردم که آن ها از ارايه حکم تفتيش و کارت شناسايي خودداري کردند.”

اين فعال حقوق زنان افزود:” تنها چيزي که به من دادند رسيد دست نويسي بود که بدون هيچ سربرگي نوشته شده بود. آنها از من خواستند تا روز پنجشنبه براي گرفتن کامپيوترم به فرودگاه مراجعه کنم .”

به گفته طهماسبي ماموران تاکيد داشتند که وي ممنوع الخروج نيست و پروازش توسط آنها کنسل نشده است. ماموران در حالي اين جملات را مي گفتند که با در دست داشتن پاسپورت وي، عملا مانع خروج طهماسبي از ايران شدند.

سوسن طهماسبي افزود: ” نکته جالب اين که برگ بليط مبدا من پس از دريافت کارت پرواز پاره نشده بود و اين ماموران پس از عبورم از گيت گذرنامه جلوي مرا گرفتند.”

اين اتفاقات در حالي رخ داده که برگ احضاريه سوسن طهماسبي به دادگاه صبح ديروز در حالي که او در خانه حضور نداشته به همسايه اش تحويل داده شده است.

 

ما زنده به آنيم كه آرام نگيريم                  موجيم كه آسودگي ما عدم ماست

همراه با دانشجويان دلير پلي تكنيك فريادميكنيم 

 

بار ديگر صداي دادخواهي از حنجره هاي پر از فرياد ياران با غيرت دانشجويان پلي تكنيكي بگوش ميرسد ...

طي اخبار دريافتي از دانشگاه پلي تكنيك با وجود ايجاد فضاي  تهديد و سركوب موجود در دانشگاهها در روز 30 مهر دانشجويان دلير دانشگاه پلي تكنيك در اعتراض به احكام صادره و  قوانين ناعادلانةحكومتي بر دانشجويان و به طور ويژه سه دانشجوي در بند اين دانشگاه (احسان منصوري- مجيد توكلي و احمد قصابان) بار ديگر اعتراض وخشم خود را با سر دادن شعارهايي مانند:  آزادي حق مسلم ماست و دانشجوزنداني آزاد بايد گردد ... اعلام كردند.  

پرواضح است كه اتحاد و يكپارچكي ياران دلير پلي تكنيك رمز رسيدن به خواسته هاي بحق شان ميباشد .

اعضاي انجمن زنان (آواي روز) اين حركت به جا و به حق و جسورانه و شجاعانة دوستان پلي تكنيك را ارج نهاده و به اتم وجه از آن حمايت كرده و در اطلاع رساني و انعكاس حركت اعتراضي  آنان دريغ نخواهد كرد.
همچنين از كليه اقشار كشورازجمله  كارگرا ن و معلمين گرفته تا  ساير اقشار را به حمايت از اين حركت حق طلبانه و آزاديخواهانه فرا مي خواند.

آزادي حق مسلم ماست

انجمن آواي روز