| تبليغات | X |
دوستان عزیز
آدرس وبلاگ انجمن به دلیل فیلتر شدن به این آدرس تغییر یافته است
برگه احضاريه جلوه جواهري، به نام شعبه 13 دادگاه انقلاب است، و تاريخ تشکيل دادگاه وي، روز 12/5/87 مقرر شده است. چندي پيش، مريم حسين خواه نيز براي تاريخ 28/3/87 به شعبه 13 دادگاه انقلاب احضار شده بود
از روز بيست و دوم ارديبهشت تعداد گشتهاي به اصطلاح ارشاد دوبرابر شده است . احمدرضا رادان، فرمانده انتظامي تهران بزرگ اطلاع داد . «براي استمرار طرح امنيت اجتماعي و ارتقاي امنيت زنان با افزايش يکصد واحد گشتي پليس برخورد با بدپوششي و عاملان ترويج فرقه هاي خرافي و مزاحمان خياباني تشديد مي شود .
اين در حالي است كه با شروع سال جديد با انواع و اقسام طرحها سعي بر اين شده تا هرچه بيشتر و همه جانبه تر فشار و محدوديت را عليه زنان و جوانان تحت عناوين مختلف افزايش داده تا هر چه بيشتر نيمي از عناصر فعال جامعه را زير ضرب قرار دهند و مانع از مطالبه حقوق و خواسته هاي خود شوند .
در همين رابطه , علاوه بر بازداشتها و احضاريه هاي مكرر و صدور احكام و وثيقه هاي سنگين براي فعالين جنبش زنان كه روزانه با آن مواجه هستيم , مامورين دستگاه قضايي و انتظامي يكي پس از ديگري به صحنه مي آيند و براي زنان خط و نشان مي كشند . يك روز مصطفي طباطبايي نزاد از اعضا كميسيون حقوقي و قضايي مجلس مي گويد :
در مبارزه با بدحجابي پيش قدم باشيد زيرا خطر بي حجابي و بي بند و باري اگر بيشتر از خطر اراذل و اوباش نباشد، كمتر نيست .
يك روز شركتهاي خصوصي را لانه فساد معرفي مي كنند و زنان را از كار بركنار مي كنند و حالا هم صحبت از اضافه شدن يك صد واحد گشتي پليس براي برخورد با نوع پوشش زنان به ميان مي آورند . و البته بايد توجه داشت كه همه اين طرح ها را به منظور افزايش و ارتقاي ميزان احساس امنيت زنان و بالا بردن امنيت اجتماعي بكار مي برند !!!!!
با به ميان كشيدن بحث امنيت اجتماعي براي زنان ميخواهند دست مامورين خود را براي هرگونه تعدي به زنان باز بگذارند .
همين جا بايد ابتدا از اين آقايان سوال كرد كه چه كساني مامور برقراري امنيت اجتماعي و بخصوص امنيت زنان هستند ؟ كساني كه يكبار تعدي به زنان را امري شخصي و خفيف جلوه مي دهند كه هيچ ضرر اجتماعي ندارد وبه شخص ثالثي مربوط نمي شود , تا بدين طريق مامورين خود را تبرئه كنند !! و بار ديگر آن را موضوعي مي دانند كه بايد به شدت با آن برخورد كرد چرا كه به شدت مخل امنيت جامعه هستند !!!
البته موضوع به همين جا هم ختم نمي شود و قرار است تا در يك مصاحبه مطبوعاتي, روش هاي مختلف افزايش امنيت زنان ! مورد بحث قرار گيرد يعني بايد ديد كه ديگر با چه محدوديتها و فشارهايي روبرو خواهيم شد و چطور ميخواهند با شيوه هاي مختلف ما را از صحنه حذف كنند .
ولي جنبش زنان هيچ گاه در برابر اين واپس گرايي سكوت نخواهد كرد و همچنان در صحنه هاي مختلف با پرداخت هزينه براي تغيير قوانين تبعيض آميز ايستادگي خواهد كرد .
سقوط مرموز يک مادر و فرزند از پشت بام ساختماني 5 طبقه کارآگاهان و بازپرس جنايي تهران را براي پي بردن به علت اين حادثه به تکاپو انداخت.
در اين حادثه که شامگاه دوشنبه به بازپرس جنايي اطلاع داده شد دختر 17 ماهه يي به نام زينت جان باخت اما مادر وي به طرز معجزه آسايي زنده ماند.
شامگاه دوشنبه پس از آنکه محمد روشن -بازپرس شعبه سوم دادسراي جنايي - در جريان مرگ يک کودک در بيمارستان رسول اکرم(ص) قرار گرفت تحقيقاتي را در اين خصوص آغاز کرد و متوجه شد اين دختر از پشت بام خانه شان سقوط کرده است.
هنگامي که پدر زينت تحت بازجويي قرار گرفت مرگ کودکش را يک حادثه دانست و گفت؛ زمان وقوع اين حادثه من سرکار بودم و فقط مي دانم هنگامي که همسرم به پشت بام رفته بود تا رخت پهن کند، زينت از آن بالا سقوط کرد.از آنجا که حضور نداشتن مادر اين کودک در بيمارستان شک برانگيز بود، ماموران در اين مورد به پرس وجو پرداختند و متوجه شدند زن 38 ساله که شراره نام دارد نيز در بيمارستان امام حسين(ع) بستري است.
با پرس وجو از پزشکان شراره مشخص شد اين زن نيز از بلندي سقوط کرده، اما به طرز معجزه آسايي از مرگ نجات يافته است. پس از روشن شدن اين موضوع احتمال وقوع قتل قوت گرفت و اين فرضيه مطرح شد که زن جوان ابتدا کودکش را کشته و سپس اقدام به خودکشي کرده است. در حالي که سرنخ هاي زيادي براي اثبات اين مدعا در دست نبود خواهر 10 ساله زينت، ادعايي مشابه را مطرح کرد.
وي گفت؛ صبح مادرم مرا بيدار کرد و به بهانه پهن کردن لباس به پشت بام کشاند. او دستم را محکم گرفته بود و در يک لحظه تلاش کرد مرا از پشت بام به پايين پرت کند. من که به شدت ترسيده بودم توانستم دستم را بکشم و فرار کنم. دوان دوان خودم را به پايين رساندم و با داد و فرياد از همسايه ها کمک خواستم اما ديگر دير شده بود و مادرم ابتدا زينت و سپس خودش را به پايين پرت کرد.
در ادامه تحقيقات چند تن از اهالي محل تاييد کردند صداي کودک 10 ساله را در حالي که فرياد مي کشيد و درخواست کمک مي کرد شنيده اند. به رغم به دست آمدن اين مدارک از آنجا که شراره همچنان در بيمارستان بستري است هنوز از وي بازجويي نشده و از سويي شوهر اين زن نيز شکايتي عليه همسرش مطرح نکرده است. با اين وجود تحقيقات براي روشن شدن علت مرگ دختر 17 ماهه ادامه دارد.
میدان: آن هنگام که افراد بي تدبير زمام امور را در دست مي گيرند ، انحطاط ملت ها آغاز مي شود و نتيجه اين مي شود که به جاي حل مسائل اساسي کشور نظير معضل بيکاري صورت مساله را پاک مي کنند و انتقام نبود يک سياست اقتصادي درست را از زنان مي گيرند ؛ و براي فرار از انجام وظايف خود در ايجاد فرصت هاي برابر شغلي براي همگان به خانه نشين کردن و به حاشيه راندن زنان مي پردازند . اينان گمان مي کنند با دادن اقتدار به مرد در خانه ، مشکلات اقتصادي خانواده حل مي شود .
در هفته گذشته رييس سازمان سنجش بار ديگر با صراحت اعمال سهميه بندي جنسيتي در کنکور را تاييد کرد . به فاصله سه هفته پيش از آن نيز وزير علوم از آمادگي اين وزارت خانه براي اعمال سهميه بندي جنسيتي و نيز گزينش اخلاقي در دانشگاه ها سخن گفته بود .
اين آقايان چگونه اين چنين عريان از تضييع حقوق طبيعي نيمي از افراد جامعه سخن مي گويند؟ آيا اين تصميم گيري يک جانبه و قيم مابانه ، توهين به شعور جمعي نيست ؟
حاکميت ايران به واسطه داشتن نگاه تک بعدي و جنسيت محور ، هر روز با تصويب قوانين تازه اي شرايط را براي حضور زنان در جامعه سخت تر مي کند .
اظهارات وزير علوم و رييس سازمان سنجش و عملکرد دستگاه هاي متبوعشان ، تنها نشان دهنده آن است که ايشان علاوه بر آن که درک درستي از زن و جامعه امروز ندارند ، به برابري انسان ها و حقوق دموکراتيک افراد در جامعه نيز اعتقاد ندارند .
طرح سهميه بندي جنسيتي و گزينش اخلاقي براي ما تهديدي از جنس انقلاب فرهنگي دوم در دانشگاه ها و نيز بستر سازي براي سهميه بندي در ديگر بخش ها است .
از آن جا که حق برابر تحصيل جزء حقوق مدني پذيرفته شده توسط ايران در مجامع حقوق بشري است ، محدود ساختن ورود زنان به دانشگاه ها و عرصه هاي آموزشي ، در حقيقت فسخ برابري اجتماعي و مصداق بارز تبعيض جنسيتي است .
میدان: آن هنگام که افراد بي تدبير زمام امور را در دست مي گيرند ، انحطاط ملت ها آغاز مي شود و نتيجه اين مي شود که به جاي حل مسائل اساسي کشور نظير معضل بيکاري صورت مساله را پاک مي کنند و انتقام نبود يک سياست اقتصادي درست را از زنان مي گيرند ؛ و براي فرار از انجام وظايف خود در ايجاد فرصت هاي برابر شغلي براي همگان به خانه نشين کردن و به حاشيه راندن زنان مي پردازند . اينان گمان مي کنند با دادن اقتدار به مرد در خانه ، مشکلات اقتصادي خانواده حل مي شود .
در هفته گذشته رييس سازمان سنجش بار ديگر با صراحت اعمال سهميه بندي جنسيتي در کنکور را تاييد کرد . به فاصله سه هفته پيش از آن نيز وزير علوم از آمادگي اين وزارت خانه براي اعمال سهميه بندي جنسيتي و نيز گزينش اخلاقي در دانشگاه ها سخن گفته بود .
اين آقايان چگونه اين چنين عريان از تضييع حقوق طبيعي نيمي از افراد جامعه سخن مي گويند؟ آيا اين تصميم گيري يک جانبه و قيم مابانه ، توهين به شعور جمعي نيست ؟
حاکميت ايران به واسطه داشتن نگاه تک بعدي و جنسيت محور ، هر روز با تصويب قوانين تازه اي شرايط را براي حضور زنان در جامعه سخت تر مي کند .
اظهارات وزير علوم و رييس سازمان سنجش و عملکرد دستگاه هاي متبوعشان ، تنها نشان دهنده آن است که ايشان علاوه بر آن که درک درستي از زن و جامعه امروز ندارند ، به برابري انسان ها و حقوق دموکراتيک افراد در جامعه نيز اعتقاد ندارند .
طرح سهميه بندي جنسيتي و گزينش اخلاقي براي ما تهديدي از جنس انقلاب فرهنگي دوم در دانشگاه ها و نيز بستر سازي براي سهميه بندي در ديگر بخش ها است .
از آن جا که حق برابر تحصيل جزء حقوق مدني پذيرفته شده توسط ايران در مجامع حقوق بشري است ، محدود ساختن ورود زنان به دانشگاه ها و عرصه هاي آموزشي ، در حقيقت فسخ برابري اجتماعي و مصداق بارز تبعيض جنسيتي است .
جنبش زنان قطعا در برابر اين محدوديت و فشار تازه سر خم نخواهد کرد ، چرا که به آن ميزان از توانمندي و مقبوليت دست يافته است که بتواند با اين شيوه جديد خشونت و تبعيض مقابله کند . بدنه پر تعداد جنبش دانشجويي نيز در برابر فرمايشاتي از اين دست ساکت نخواهد ماند و موضع گيري هاي لازم را اتخاذ خواهد کرد .
دانشجويان دانشگاه بوعلي سينا در اعتراض به آيين نامه جديد انضباطي منتشر شده در اين دانشگاه با برگزاري تجمعي در دانشكده علوم پايه اعتراض خود را به اين ائين نامه توهين آميز اعلام داشتند.
بنابر گزارش خبرنامه بوعلي سينا در اين تجمع كه در مقابل درب هاي پلمپ شده انجمن اسلامي دانشجويان اين دانشگاه برگزار شد دانشجويان به بيان ديدگاههاي خود پرداختند. در اين گفتگوي آزاد كه به همت انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاههاي همدان (دانشگاه بوعلي سينا) با موضوع اعتراض به آئين نامه جديد انضباطي و با استقبال بي نظير دانشجويان در راهرو دانشكده علوم دانشگاه بوعلي سينا برگزار گرديد در ابتداي مراسم امين نظري عضو شوراي مركزي انجمن اسلامي و مجري برنامه با خواندن اين ائين نامه اعتراض خود را نسبت به وضعيت دانشگاه و مديريت آن اعلام نمود و از دانشجويان در خواست كه وارد بحث گردند .
حميد رضا بهنيا (عضو شوراي مركزي انجمن اسلامي) و فعال دانشجوي با مقايسه اين ائين نامه و مسئله كشف حجاب زنان در دوره رضاشاه، هر نوع اجباري را مذموم شمرد و آئين نامه فعلي را نتيجه تصاوير زشتي دانست كه از دانشگاه از جانب برخي از مسئولان در عذان اعوام جامعه شكل داده اند ايشان تاكيد كرد كه اعمال مسئولين دانشگاه بوعلي سينا مطمعنا به اين شايعات بي اساس دامن مي زند و به شعور دانشجويان توهين مي كند اين فعال دانشجوئي ، با مورد نقد قرار دادن اصطلاح چادر ملي عنوان نمود اين چادر ملي ايرانيان نيست › چادر دولتي است كه به جامعه زنان تحميل مي شود .حميد بهنيا در پايان يادآور گرديد اينجا دانشگاه است و ما دانشجويان اجازه جولان دادن به تفكرات دوگم انديش را در اين محيط نخواهيم داد.
در ادامه خانم فاطمه صمدي (فعال دانشجوئي و مدير مسئول نشريه دانشجوئي پنجره) به نقد فضاي موجود در دانشگاه پرداخت و اين آئين نامه را توهيني به كيان و شرف و شعور دانشجويان اعلام نمود.
كودكان كار , كودكان خياباني ,
واژه هايي كه در ساليان اخير در هر نشست و برخاستي ,در هر كوچه و خياباني باشنيدن و ديدن آن وجدان هر انساني را به درد مي آورد . پديده شومي كه متاسفانه در سطح جامعه به صورت گسترده با آن مواجه ميشويم . كودكاني كه نه تنها از حمايتي برخوردار نيستند بلكه روزانه جسم و جانشان آماج شرارتهاي وحشيانه افرادي است كه سوداي تجارت انسان را در سر دارند . دردناكتر اين كه ,اين پديده آنقدر عام و تعريف شده در جامعه است كه بعضا ديگر در نگاههاي عابرين نقطه تعجبي وجود ندارد .
به راستي چرا چنين است ؟!
كشوري كه روي درياي نفت نشسته و سرمايه عظيمي در دست دارد كودكانش بايد بي سرپناه , بي خانه و خانمان , روز را به شب و شب را به صبج برسانند در حاليكه جايي جز خيابان ندارند .و سرنوشتشان تا لحظاتي بعد معلوم نيست كه به چه مي انجامد .
بله سرنوشت , واژه نامفهومي كه چيزي نيست جز درد و رنج و اشك و آه فروخورده براي كودكان بي پناه كه اصلا نمي فهمند واجازه پيدا نكرده اند كه بفهمند براي چه در خيابانها صبح تا شب پرسه ميزنند .
ريشه اين همه فجايع در كجاست ؟
راه چاره و علاج اين پديده چيست ؟
آيا اجراي طرح ضربتي جمع آوري كودكان خياباني درمان درد است ؟!
آيا راه چاره فقط اين است كه تعدادي كودك آواره از خيابانها جمع آوري گردد؟!!
كودكاني كه با چشماني اشكبار مورد هجوم مامورين شهرداري قرار مي گيرند .
اين است انسان دوستي دولتي مهرورز !!
معلوم نيست كه بايد مهر و عطوفت آقايان را ستود و آن را ناشي از زحماتي دانست كه سرمايه ملي را بر سر سفره آورد !!
يا كودكاني را باور كرد كه هزار هزار مورد سوء استفاده هاي جسمي و جنسي قرار مي گيرند ؟!!
با وجود انتقادات و اعتراضات گسترده وکلا و سازمانهای مدافع حقوق بشر درخصوص برخوردهای غیر عادلانه با فعالان مدنی درکشورمان، متاسفانه همچنان شاهد اعلام احکام سنگین و غیر قابل تصور برای فعالان حقوق زنان هستیم. تاکنون برای تعدادی از 33 فعال حقوق زنان که در 13 اسفند 1385 در اعتراض به محاکمه 5 تن از فعالان جنبش زنان در برابر دادگاه انقلاب گرد آمده بودند احکام گوناگونی صادر شده است، برخی از جمله مرضیه مرتاضی، نسرین افضلی و ناهید جعفری، هر کدام به شش ماه حبس و 10 ضربه شلاق محکوم شده اند و برخی نیز تبرئه شده اند و این بار نوبت به رضوان مقدم رسیده است، البته با این تفاوت که حکم تعلیقی ایشان نه مانند دیگران بمدت یکسال بلکه سه سال است. حال باید تصور کرد چگونه این بانوی فعال که تمام عمر خودش را صرف خدمت به جامعه در ابعاد مختلف نموده باید سه سال ساکت بنشیند!!
تصور اینکه شناخت او برای مردم مشکل باشد دور از ذهن است. کافیست سری به مناطق محروم کلان شهر تهران بزنیم. یا حتی پا را فراتر گذاشته و به شهرستان های محروم برویم. انگار رضوان مقدم معلم و آموزشگر متولد شده است. او دلسوزی برای مردم محروم و سواد آموزی و آموزش بهداشت را برای ساکنان مناطق دورافتاده از سن 15 سالگی آغاز کرده است. در دورانی که خودش مشغول تحصیل بوده برای مردم محروم و چادر نشینان شهرستان محل سکونتش معلمی دلسوز و بهداشتیاری فعال بوده است. و تا امروز هم دست از تلاش برای اطلاع رسانی مردم از بهداشت و سلامت و تحصیل برنداشته. حال می توان تصور کرد که چه افراد سرشناسی از تعلیمات این بانوی فعال به درجات مختلف علمی و فرهنگی رسیده اند. او هنوز نامه های فراوانی از نقاط مختلف کشور و جهان از شاگردانش دریافت می نماید.
رضوان مقدم دارای مدارک کارشناسی ارشد در رشته های آمار و ریاضی محض و روانشناسی تربیتی است. او همواره به تدریس و تحقیق به ویژه در زمینه آسیب های اجتماعی و حقوقی زنان مشغول بوده و هست. رضوان مقدم با برپایی گلگشت ها و تفریحات سالم برای خانواده ها و جوانان ضمن ایجاد روحیه شاد در بستر طبیعت،آنان را به حفظ منابع طبیعی و پاکسازی کوه پایه ها و اطراف رودخانه ها بیشتر آشنا کرده و در این راه آموزش می دهد.
در پی اعلام حکم دادگاه انقلاب اسلامی به ایشان مصاحبه کوتاهی با این فعال جنبش زنان و فعال جامعه مدنی و عضو فعال کمپین یک میلیون امضا انجام دادم که می خوانید :
شیرین مومنی
خانم مقدم، تا جائی که من اطلاع دارم شما درزمینه های مختلف اجتماعی فعالیت های بشردوستانه بسیاری داشته اید از جمله توانمتدسازی زنان آسیب دیده اجتماعی و سرپرست خانوار، حفظ محیط زیست، فعالیت درزمینه صلح، مبارزه با اعتیاد، شناساندن معضل ایدز در کشور و تحقیق و اطلاع رسانی در این زمینه فعالیت گسترده ای داشته اید. لطفا دراین مورد توضیحات بیشتری بدهید، بگویید آیا ارگان و سازمان هایی دولتی مسئول در این زمینه از شما به خاطر پشتکارو فعالیت تان سپاسگذار بوده اند؟
( می خندد ) یکی از تقدیرهایشان ارائه چنین حکمی بوده است! من اگر فعالیتی کردم به این دلیل نبوده که شخص خاصی یا ارگانی از من قدردانی کند. من بخاطر عشق به هموطنانم و اینکه خودم را یک ایرانی می دانم و دلم می خواهد ایرانی آباد و آزاد و سربلند داشته باشیم کار می کنم. به هر حال ما با بی مهری حاکمیت خیلی بیش از اینها آشنا هستیم.
- شنیده ایم ودیده ایم که شما فعالیت های زیادی در مورد مسئله ایدز و زنان و همچنین اعتیاد داشته اید ممکن است در این باره توضیح دهید؟
در رابطه با ایدز تمام سعی من بر این بوده است که این مسئله در جامعه مطرح شود و مردم با این معضل اجتماعی هر چه بیشتر آشنا شوند. به طور مثال در این راستا 4 سال پیش با همکاری برخی از سازمان های مدنی و زنان همایشی خیابانی در پارک دانشجو ترتیب دادیم که در آن افراد مبتلا به اچ آی وی مثبت و افرادی که اعتیاد تزریقی داشتند به همراه فعالان زنان و فعالان مدنی حضوری فعال داشتند، ما ضمن ارتباط چهره به چهره با مردم در باره این بیماری و راههای پیشگیری از ایدز با آنها صحبت می کردیم و توضیح می دادیم . می خواستیم نشان دهیم بیمار ایدزی مجرم نیست و ایدز نیاز به شناخته شدن دارد.
در رابطه با اعتیاد هم کارهایی که من و دیگر دوستانم انجام می دهیم راهنمایی و هدایت افراد مبتلا به اعتیاد به مراکز درمانی است. البته چون درمان اعتیاد کافی نیست و احتیاج به حمایت های بعدی دارد تلاش می کنیم آنها را به مراکز اشتغال معرفی و پی گیر کارشان شویم. متاسفانه این ها همه کارهایی است که نهادهای مدنی در فقدان رسیدگی نهادهای رسمی در این زمینه انجام می دهند. در واقع ما کمبود های آسیب شناختی در جامعه را درفقدان یا کم کاری نهاد های مسئول بی هیچ توقعی انجام می دهیم.